متن قانون
ماده ۵ قانون سازمان دام پزشکی کشور مصوب ۱۳۵۰,۰۳,۲۴: سازمان مکلف است بمنظور مبارزه با بیماریهای دامی و جلوگیری از سرایت و انتشار آنها با موافقت وزارت کشاورزی اقدامات زیر را بعمل آورد:
الف – در هر نقطه از کشور که لازم بداند به تلقیحات و معالجات دامی و انجام عملیات بهداشتی و قرنطینهای اقدام نماید.
ب – برای جلوگیری از سرایت و انتشار بیماریهای دامی در نقاط مورد لزوم از عبور و مرور نقل انتقال دام و فرآوردههای خام دامی ممانعت بعمل آورد و مراتب را قبلا بنحوی که مقتضی بداند باطلاع صاحبان دام و در صورت لزوم باطلاع عموم برساند
ج – دام بیمار یا مظنون به ابتلاء بیماری یا ناقل عامل بیماری را معدوم کند و اگر قابل مصرف تشخیص شد برای ذبح به کشتارگاه اعزام دارد و طبق ضوابطی که در آئیننامه اجرائی این قانون تعیین خواهد شد غرامت بپردازد.
در صورتیکه تمام یا هر قسمت از دام ذبح شده قابل مصرف تشخیص داده شود بهای آن از میزان غرامت مزبور کسر خواهد شد.
د – اماکن و اشیاء و لوازم و مواد آلوده را در صورت لزوم ضد عفونی نموده و در صورتیکه غیرقابل ضد عفونی تشخیص گردید بنحوی که در آئیننامه اجرائی این قانون تعیین خواهد شد با تأدیه غرامت خراب یا معدوم نماید.