متن قانون
ماده ۴۵۷ قانون مدنی: هر بیع، لازم است مگر اینکه یکی از خیارات در آن ثابت شود.
در حال بارگذاری…
دادرسAI
این ماده اصل را بر لازم بودن عقد بیع قرار می‌دهد، مگر آنکه یکی از خیارات در آن ثابت شود.
ماده ۴۵۷ قانون مدنی: هر بیع، لازم است مگر اینکه یکی از خیارات در آن ثابت شود.
در موارد لزوم عقد، هیچ‌کس نمی‌تواند به تعهد خود عمل ننماید، حتی اگر عقد مزبور قابل فسخ باشد؛ طرفی که برای وی، حق فسخ وجود ندارد؛ می‌تواند از تعهد خود عدول نماید.
بعد از تحقق بیع، دیگر نمی‌توان آن را برهم زد، مگر در صورت وجود شرط خیار بین متبایعین.
متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.
۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.
حساب رایگان، ۹۱٬۲۰۱ رأی و ۳۸٬۶۸۱ نظریهٔ مشورتی را باز میکند؛ لایهٔ دانشجو و وکیل، بخشهای بالا را.