مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۴۴۷ قانون تجارت

این ماده درباره درخواست نفقه تاجر ورشکسته و خانواده‌اش از دارایی وی و نقش عضو ناظر و محکمه در تعیین و تصویب آن است.

متن قانون

ماده ۴۴۷ قانون تجارت: تاجر ورشکسته در صورتی که وسیله دیگری برای اعاشه نداشته باشد می‌تواند نفقه خود و خانواده‌اش را از دارایی خود درخواست کند - در این صورت عضو ناظر نفقه و مقدار آن را با تصویب محکمه معین می‌نماید.

توضیح واژگان

ورشکسته: تاجر ورشکسته به کسی اطلاق می‌گردد که به حکم دادگاه قادر به تأدیه دیون خود نبوده و لذا ورشکسته اعلام شده است.
نفقه: «انفاق»، در لغت یعنی صرف کردن، و نفقه، یعنی تأمین مخارج لازم برای بقای نظام خانواده.
اعاشه: اعاشه به معنی زندگی بخشیدن، روزی فراهم آوردن و تأمین روزی است.
عضو ناظر: فردی است ناظر که دادگاه او را بعد از صدور حکم ورشکستگی تعیین می‌کند.
تاجر: کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد.
دارایی: روابط حقوقی شخص را که قابل تقویم به پول باشد دارایی او گوییم.

۲ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

نکات تفسیری دکترین
مواد مرتبط

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

متن قانون

توضیح واژگان

ورشکسته: تاجر ورشکسته به کسی اطلاق می‌گردد که به حکم دادگاه قادر به تأدیه دیون خود نبوده و لذا ورشکسته اعلام شده است.
نفقه: «انفاق»، در لغت یعنی صرف کردن، و نفقه، یعنی تأمین مخارج لازم برای بقای نظام خانواده.
اعاشه: اعاشه به معنی زندگی بخشیدن، روزی فراهم آوردن و تأمین روزی است.
عضو ناظر: فردی است ناظر که دادگاه او را بعد از صدور حکم ورشکستگی تعیین می‌کند.
تاجر: کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد.
دارایی: روابط حقوقی شخص را که قابل تقویم به پول باشد دارایی او گوییم.