مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۴۲۲ قانون مدنی

این ماده به اختیار خریدار پس از آشکار شدن عیب مبیع می‌پردازد؛ خریدار می‌تواند مبیع معیوب را با اخذ ارش بپذیرد یا معامله را فسخ کند.

متن قانون

ماده ۴۲۲ قانون مدنی: اگر بعد از معامله ظاهر شود که مبیع معیوب بوده مشتری مختار است در قبول مبیع معیوب با اخذ ارش یا فسخ معامله.

«معامله»، به معنای عقد معوض و مالی است که در آن، دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند.
«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«ارش»، یعنی میزان تفاوت بهای بین کالای صحیح و معیوب.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

مقتضای اطلاق عقد، سالم بودن عین مورد معامله است.
برخلاف نظر مشهور، به نظر برخی فقها، در صورت امکان فسخ معامله، به دلیل معیوب بودن موضوع آن، دیگر نوبت به اخذ ارش نمی‌رسد.
برخی از فقها بر این باورند که گرفتن ارش وسیلهٔ جبران ضرر در صورت محروم ماندن از حق فسخ است.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

توضیح واژگان

«معامله»، به معنای عقد معوض و مالی است که در آن، دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند.
«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«ارش»، یعنی میزان تفاوت بهای بین کالای صحیح و معیوب.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

سوابق فقهی

مقتضای اطلاق عقد، سالم بودن عین مورد معامله است.
برخلاف نظر مشهور، به نظر برخی فقها، در صورت امکان فسخ معامله، به دلیل معیوب بودن موضوع آن، دیگر نوبت به اخذ ارش نمی‌رسد.
برخی از فقها بر این باورند که گرفتن ارش وسیلهٔ جبران ضرر در صورت محروم ماندن از حق فسخ است.