مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۴۱۸ قانون مدنی

این ماده، اثر آگاهی مغبون از قیمت عادله هنگام معامله بر حق فسخ را بیان می‌کند.

متن قانون

ماده ۴۱۸ قانون مدنی: اگر مغبون در حین معامله، عالم به قیمت عادله بوده خیار فسخ نخواهد داشت.

کسی که مالی را به بیش از ارزش واقعی آن خریده یا مالش را ناآگاهانه ارزانتر از ارزش واقعی آن فروخته، اصطلاحاً «مغبون» نامیده می‌شود و حق فسخ معامله را دارد.
«معامله»، عقد معوض و مالی است که در آن، دو مال مورد مبادله قرار می‌گیرند.
«خیار»، یعنی حق فسخ عقد و عدول از آن.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

در صورت آگاهی مغبون، نسبت به بهای عادله مورد معامله، وی حق خیار فسخ یا مطالبه خسارت را ندارد.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.