مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۴۱۱ قانون مدنی

این ماده درباره وضعیت خیار فسخ بایع در صورت ندیدن مبیع و مغایرت آن با اوصاف ذکرشده است.

متن قانون

ماده ۴۱۱ قانون مدنی: اگر بایع، مبیع را ندیده ولی مشتری آن را دیده باشد و مبیع غیر اوصافی که ذکر شده‌است دارا باشد فقط بایع خیار فسخ خواهد داشت.

«بایع»، کسی است که اراده خود، مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری را ابراز می‌کند.
«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«خیار»، یعنی حق فسخ عقد و عدول از آن.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن، می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

اگر فروشنده، ملک خود را ندیده باشد و خریدار مورد معامله را برای وی توصیف نموده و او نیز با استناد به سخن مشتری، ملک خود را به وی بفروشد؛ و پس از انعقاد بیع، متوجه گردد که مال او، بیش از آن مقداری بوده که خریدار توصیف نموده بود؛ در این صورت بایع، حق فسخ معامله را دارد.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

توضیح واژگان

«بایع»، کسی است که اراده خود، مبنی بر تملیک و تسلیم مبیع به مشتری را ابراز می‌کند.
«مبیع»، چیزی است که در معامله فروخته می‌شود.
«مشتری»، کسی است که تعهد یا تملکی را قبول می‌نماید.
«خیار»، یعنی حق فسخ عقد و عدول از آن.
«فسخ»، حقی است که شخص به موجب آن، می‌تواند از حق قانونی یا قراردادی خود، استفاده نموده و عقدی را برهم زند.

سوابق فقهی

اگر فروشنده، ملک خود را ندیده باشد و خریدار مورد معامله را برای وی توصیف نموده و او نیز با استناد به سخن مشتری، ملک خود را به وی بفروشد؛ و پس از انعقاد بیع، متوجه گردد که مال او، بیش از آن مقداری بوده که خریدار توصیف نموده بود؛ در این صورت بایع، حق فسخ معامله را دارد.