متن قانون
ماده ۴ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع: سازمان جنگلبانی ایران مجاز است خارج از حوزه اجرای طرحهای جنگلداری اجازه قطع درخت و تهیه چوب و هیزم و زغال را بدون طرح در موارد زیر بدهد:
۱ - بهرهبرداری از درختان گردو.
۲ - استفاده از درختان افتاده و سیل آورده و خشکیده و سوخته و مریض و آفت زده و تنه درختان بازداشتی بشرطی که در تمام موارد سازمان جنگلبانی خود مستقیماً بهرهبرداری نماید.
۳ - در مواردیکه تأمین مصارف روستائی در طرحهای جنگلداری حوزه مربوط پیشبینی نشده و یا بتشخیص سازمان جنگلبانی کافی نباشد در این صورت سازمان جنگلبانی میتواند به روستائیان دهکدههای مجاور جنگل و جنگل نشینان بدون دریافت عوارض و بهره مالکانه منحصراً برای مصارف روستائی محلی بمیزان احتیاج اجازه بهرهبرداری بدهد.
۴ - قطع درختانی که برای احداث جادهها یا تعریض آنها و یا تأمین مسیر و حفاظت شبکههای مخابراتی و برق یا ایجاد مجاری آبیاری و مخازن و سدها و تأسیسات نظامی و بهرهبرداری از معادن در مناطق جنگلی ضرورت داشته باشد.
۵ - بهرهبرداری از بیشههای طبیعی و جنگلهای شمشاد و تودههای جنگلی در صورتی که طبق نظر سازمان جنگلبانی ایران امکان اجرای طرح جنگلداری برای منابع فوق وجود نداشته باشد.
۶ - در مواردیکه از طرف سازمان جنگلبانی اجازه تبدیل اراضی جنگلی و عملیات اصلاحی و احیائی و پیوندزنی و جنگل کاری و بررسیهای مختلف و احداث پارک و مراکز آموزشی در جنگلها و مراتع مشجر داده میشود.