ماده ۳۷۷ قانون تجارت

این ماده، متصدی حمل‌ونقل را تعریف می‌کند و دریافت اجرت در برابر بر عهده گرفتن حمل اشیاء را بیان می‌کند.

متن قانون

ماده ۳۷۷ قانون تجارت: متصدی حمل و نقل کسی است که در مقابل اجرت حمل اشیاء را به عهده می‌گیرد.

متصدی حمل و نقل: از آنجایی که تعریف ارائه شده در ماده ۳۷۷ قانون تجارت ایراداتی دارد، حقوقدانان به ارائه‌ی تعاریف دیگری مبادرت نموده‌اند که مناسب‌ترین آن عبارت است از اینکه متصدی حمل و نقل شخصی است که در قالب بنگاه یا موسسه، فعالیت و حرفه معمول خود را حمل و نقل اشیاء یا مسافر قرار داده است.
حمل و نقل: عقدی است که به موجب آن، یک طرف که ناقل نام دارد، تعهد می‌کند کالایی را که کسی (مرسل منه) به او سپرده است به ثالث (مرسل الیه) برساند. چنانچه مورد حمل و نقل، مسافر باشد؛ «حمل و نقل مسافر» نامیده می‌شود. در تعریف قرارداد حمل و نقل، چنین آمده است:«یک طرف قرارداد با اخذ اجرت از طرف دیگر، حمل کالاهای معین را عهده دار می‌شود».

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

مادهٔ قانونبازبینی‌شده

این ماده، متصدی حمل‌ونقل را تعریف می‌کند و دریافت اجرت در برابر بر عهده گرفتن حمل اشیاء را بیان می‌کند.

ماده ۳۷۷ قانون تجارت: متصدی حمل و نقل کسی است که در مقابل اجرت حمل اشیاء را به عهده می‌گیرد.

متصدی حمل و نقل: از آنجایی که تعریف ارائه شده در ماده ۳۷۷ قانون تجارت ایراداتی دارد، حقوقدانان به ارائه‌ی تعاریف دیگری مبادرت نموده‌اند که مناسب‌ترین آن عبارت است از اینکه متصدی حمل و نقل شخصی است که در قالب بنگاه یا موسسه، فعالیت و حرفه معمول خود را حمل و نقل اشیاء یا مسافر قرار داده است.
حمل و نقل: عقدی است که به موجب آن، یک طرف که ناقل نام دارد، تعهد می‌کند کالایی را که کسی (مرسل منه) به او سپرده است به ثالث (مرسل الیه) برساند. چنانچه مورد حمل و نقل، مسافر باشد؛ «حمل و نقل مسافر» نامیده می‌شود. در تعریف قرارداد حمل و نقل، چنین آمده است:«یک طرف قرارداد با اخذ اجرت از طرف دیگر، حمل کالاهای معین را عهده دار می‌شود».

لایهٔ وکیل

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.