مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۳۱۱ قانون تجارت

این ماده شرایط درج محل و تاریخ صدور، امضای صادرکننده و وعده‌دار نبودن پرداخت چک را بیان می‌کند.

متن قانون

ماده ۳۱۱ قانون تجارت: در چک باید محل و تاریخ صدور قید شده و به امضای صادرکننده برسد. پرداخت وجه نباید وعده داشته باشد.

چک: در لغت یعنی قباله، حجت، منشور و عهدنامه. این کلمه فارسی است و در آثار پیشینیان به کار رفته‌است. برای مثال حکیم ابوالقاسم فردوسی، در شاهنامه می‌گوید: «به قیصر سپارم همه یک به یک / از این پس نوشته فرستیم و چک». همچنین، به نوشته‌ای که به وسیلهٔ آن صاحب حساب از پولی که در بانک دارد مبلغی دریافت می‌نماید یا به دیگری حواله می‌کند، چک گفته می‌شود.
وعده: چکی که تاریخ آن، مؤخر بر زمان صدور آن ذکر گردد؛ چک وعده‌دار محسوب می‌شود. بر اساس ماده ۳ مکرر قانون صدور چک، ماده ۳ قانون صدور چک و ماده ۱۳ قانون صدور چک، تلویحاً صدور چک وعده دار مورد پذیرش قرار گرفته‌است که این امر خلاف موضع ماده ۳۱۱ قانون تجارت می‌باشد.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۲ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

توضیح واژگان

چک: در لغت یعنی قباله، حجت، منشور و عهدنامه. این کلمه فارسی است و در آثار پیشینیان به کار رفته‌است. برای مثال حکیم ابوالقاسم فردوسی، در شاهنامه می‌گوید: «به قیصر سپارم همه یک به یک / از این پس نوشته فرستیم و چک». همچنین، به نوشته‌ای که به وسیلهٔ آن صاحب حساب از پولی که در بانک دارد مبلغی دریافت می‌نماید یا به دیگری حواله می‌کند، چک گفته می‌شود.
وعده: چکی که تاریخ آن، مؤخر بر زمان صدور آن ذکر گردد؛ چک وعده‌دار محسوب می‌شود. بر اساس ماده ۳ مکرر قانون صدور چک، ماده ۳ قانون صدور چک و ماده ۱۳ قانون صدور چک، تلویحاً صدور چک وعده دار مورد پذیرش قرار گرفته‌است که این امر خلاف موضع ماده ۳۱۱ قانون تجارت می‌باشد.