ماده ۲۹۴ قانون تجارت

متن قانون

ماده ۲۹۴ قانون تجارت: اعتراضنامه باید مراتب ذیل را دارا باشد:

سواد کامل برات با کلیه محتویات آن اعم از قبولی و ظهرنویسی و غیره.
امر به تأدیه وجه برات.

مأمور اجرا باید حضور یا غیاب شخصی که باید وجه برات را بدهد و علل امتناع از تأدیه یا از قبول و همچنین علل عدم امکان امضاء یا امتناع از امضاء را در ذیل اعتراضنامه قید و امضاء کند.

توضیح واژگان

مامور اجرا: دادورز یا مأمور اجرا کسی است که عملیات اجرایی توسط مدیر اجرا به وی محول می‌شود تا زیر نظر مدیر در جهت اجرای حکم قطعی دادگاه اقدام نماید.
اعتراضنامه: به اظهارنامه ای که متضمن واخواست برات یا سفته باشد، اعتراضنامه گویند. مطابق ماده ۲۹۴ قانون تجارت،«اعتراضنامه باید مراتب ذیل را دارا باشد: سواد کامل برات با کلیه محتویات آن اعم از قبولی و ظهرنویسی و غیره. امر به تأدیه وجه برات. مأمور اجرا باید حضور یا غیاب شخصی که باید وجه برات را بدهد و علل امتناع از تأدیه یا از قبول و همچنین علل عدم امکان امضاء یا امتناع از امضاء را در ذیل اعتراضنامه قید و امضاء کند».
سواد: یعنی رونوشت، نسخه‌ی دوم سند یا نوشته.
برات: یکی از اسناد تجاری در معنای خاص می‌باشد. در واقع برات نوشته‌ای است که به موجب آن صادرکننده یا محیل که به شخصی بدهکار (محتال یا براتگیر) و اصولاً از شخص دیگری (محال علیه) طلبکار می‌باشد، با صدور برات و قبول آن توسط محتال و محال‌علیه به محال‌علیه دستور پرداخت مبلغ معینی به محتال را می‌دهد.
ظهرنویسی: در لغت به معنای پشت‌نویسی کردن است و در علم حقوق تجارت به معنای عملیات انتقال قانونی اسناد تجاری در معنای خاص (برات و چک و سفته) می‌باشد. در واقع با عمل ظهرنویسی دارنده چک یا … کلیهٔ حقوق ناشی از سند تجاری خود را به دیگری منتقل می‌کند و انتقال گیرنده، دارنده جدید سند محسوب می‌شود و از کلیه امتیازات ناشی از سند برخوردار است. در تعریف دیگر، چنین بیان شده است که اگر دارنده سند دین، بخصوص سند تجاری، در پشت سند، خطاب به مدیون خویش، اذن یا فرمان به تأدیه وجه آن سند را، به شخص دیگری صادر نماید؛ چنین عملی را ظهرنویسی نامند.
تأدیه: یعنی انجام دادن، به جا آوردن و ادای دین. تأدیه در لغت، به معنای پرداخت کردن، ادا کردن و رسانیدن به کار رفته است و در اصطلاح به پرداخت حق غیری که بر ذمه متعهد است؛ گفته می‌شود.
وجه: مقصود از وجه، عبارت است از: پول نقد اعم از این که داخلی باشد یا خارجی، اسکناس باشد یا مسکوک، در واقع به پول رایج هر کشور و ارز‌های خارجی، وجه نقد گویند.
شخصی: شخص در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای حق و تکلیف می‌باشد.

متن قانون

ماده ۲۹۴ قانون تجارت: اعتراضنامه باید مراتب ذیل را دارا باشد:

سواد کامل برات با کلیه محتویات آن اعم از قبولی و ظهرنویسی و غیره.
امر به تأدیه وجه برات.

توضیح واژگان

مامور اجرا: دادورز یا مأمور اجرا کسی است که عملیات اجرایی توسط مدیر اجرا به وی محول می‌شود تا زیر نظر مدیر در جهت اجرای حکم قطعی دادگاه اقدام نماید.
اعتراضنامه: به اظهارنامه ای که متضمن واخواست برات یا سفته باشد، اعتراضنامه گویند. مطابق ماده ۲۹۴ قانون تجارت،«اعتراضنامه باید مراتب ذیل را دارا باشد: سواد کامل برات با کلیه محتویات آن اعم از قبولی و ظهرنویسی و غیره. امر به تأدیه وجه برات. مأمور اجرا باید حضور یا غیاب شخصی که باید وجه برات را بدهد و علل امتناع از تأدیه یا از قبول و همچنین علل عدم امکان امضاء یا امتناع از امضاء را در ذیل اعتراضنامه قید و امضاء کند».
سواد: یعنی رونوشت، نسخه‌ی دوم سند یا نوشته.
برات: یکی از اسناد تجاری در معنای خاص می‌باشد. در واقع برات نوشته‌ای است که به موجب آن صادرکننده یا محیل که به شخصی بدهکار (محتال یا براتگیر) و اصولاً از شخص دیگری (محال علیه) طلبکار می‌باشد، با صدور برات و قبول آن توسط محتال و محال‌علیه به محال‌علیه دستور پرداخت مبلغ معینی به محتال را می‌دهد.
ظهرنویسی: در لغت به معنای پشت‌نویسی کردن است و در علم حقوق تجارت به معنای عملیات انتقال قانونی اسناد تجاری در معنای خاص (برات و چک و سفته) می‌باشد. در واقع با عمل ظهرنویسی دارنده چک یا … کلیهٔ حقوق ناشی از سند تجاری خود را به دیگری منتقل می‌کند و انتقال گیرنده، دارنده جدید سند محسوب می‌شود و از کلیه امتیازات ناشی از سند برخوردار است. در تعریف دیگر، چنین بیان شده است که اگر دارنده سند دین، بخصوص سند تجاری، در پشت سند، خطاب به مدیون خویش، اذن یا فرمان به تأدیه وجه آن سند را، به شخص دیگری صادر نماید؛ چنین عملی را ظهرنویسی نامند.
تأدیه: یعنی انجام دادن، به جا آوردن و ادای دین. تأدیه در لغت، به معنای پرداخت کردن، ادا کردن و رسانیدن به کار رفته است و در اصطلاح به پرداخت حق غیری که بر ذمه متعهد است؛ گفته می‌شود.
وجه: مقصود از وجه، عبارت است از: پول نقد اعم از این که داخلی باشد یا خارجی، اسکناس باشد یا مسکوک، در واقع به پول رایج هر کشور و ارز‌های خارجی، وجه نقد گویند.
شخصی: شخص در لغت به معنای انسان است. در اصطلاح حقوق، شخص موجودی است که دارای حق و تکلیف می‌باشد.

ماده ۲۹۴ قانون تجارت

متن قانون

توضیح واژگان

ماده ۲۹۴ قانون تجارت

متن قانون

توضیح واژگان

۵ بخش تحلیلی دیگر روی همین ماده