متن قانون
ماده ۲۱۴ مکرر قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ مصوب ۱۳۰۴,۱۰,۲۳: منسوخه ۲۹/۰۶/۱۳۱۲ - الف (منسوخه ۲۹/۰۶/۱۳۱۲)– از نقطه نظر قوانین جزایی (خواه این قانون و خواه قوانین جزایی دیگر) مقصود از ارتکاب عمل بطور علنی ارتکاب آن در مریی و منظر عموم است اعم از اینکه محل ارتکاب از امکنه عمومی باشد و یا ارتکاب آن در امکنه ایست که معد برای پذیرفتن عموم باشد از قبیل حمام‌های عمومی و قهوه خانه و نمایشگاه و مانند آن.
ب (منسوخه ۲۹/۰۶/۱۳۱۲)– هر کس یکی از جرایم مذکوره در این فاصل (فصل) را از روی غرض بکسی نسبت بدهد در صورتیکه جرم مزبور در محکمه ثابت نشود مفتری به نصف حداقل مجازاتی که نسبت داده محکوم خواهد شد. و در صورتیکه جرم مستلزم مجازات حبس موبد با اعمال شاقه باشد مفتری بحبس موقت با اعمال شاقه که کمتر از ۳ سال نباشد محکوم خواهد شد. – در صورتیکه مفتری از مامورین کشف جرایم باشد مجازات او ضعف مجازات فوق است.
ج (منسوخه ۲۹/۰۶/۱۳۱۲)– وزارتین عدلیه و داخله می‌توانند مقرراتی را که برای جلوگیری از انتشار فحشاء لازم بدانند تنظیم کنند مشروط بر اینکه مجازاتی که بموجب آن معین می‌شود از دو ماه حبس تادیبی و از یکهزار ریال جزای نقدی تجاوز نکند.