مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۲۱۰ قانون مدنی

این ماده مقرر می‌کند که متعاملین باید برای انجام معامله اهلیت داشته باشند و در ادامه، مفهوم اهلیت و برخی آثار حجر و فقدان اهلیت بررسی شده است.

متن قانون

ماده ۲۱۰ قانون مدنی: متعاملین باید برای معامله اهلیت داشته باشند.

مقصود از «اهلیت» در ماده ۲۱۰ قانون مدنی، صلاحیت شخص برای دارا شدن و اجرای حق و تکلیف می‌باشد.

صرف مال در راه حرام و معاصی که منجر به زیان‌های مادی و معنوی به خود شخص گردد؛ عملی سفیهانه است.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.