ماده ۲۰۳ لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت

تصفیه امور ورشکستگی: برای تصفیه امور ورشکستگی، اموال و دارایی‌های تاجر ورشکسته پس از صدور حکم به ورشکستگی اش جمع‌آوری و طلبکاران او مشخص می‌شوند. دارایی‌های او در ابتدا نقد شده و پس از پرداخت هزینه‌های قانونی، بین غرماء تقسیم می‌شود. به همین دلیل برای حفظ حقوق طلبکاران، اموال و دارایی‌های تاجر ورشکسته صورت برداری و مهر و موم می‌شود و اقدامات تامینی لازم انجام می‌شود. ورشکستگی: ورشکستگی حالتی است که در آن تاجر از تأدیه وجوهی که بر عهده او است ناتوان باشد. لذا ورشکستگی را باید معلول توقف دانست. ملاک این توقف را باید دارایی حاضر دانست نه مال‌های دور از دسترس. مفلس را باید فردی دانست که از تصرف در اموال خود به واسطه عدم کفایت دارایی ممنوع است. قانون تجارت ایران در این خصوص کسی را که تاجر نباشد، از تصرف در دارایی خویش ممنوع نکرده است. بنابراین تاجر ورشکسته کسی است که متصف به وصف ورشکستگی بوده و به حکم دادگاه قادر به تأدیه دیون خود نبوده و لذا ورشکسته اعلام شده است.