ماده ۱۷ قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان مصوب ۱۳۴۸

نام، اسمی است که به انتخاب پدیدآورنده، برای معرفی اثر تعیین شده است. خواه ارتباطی با موضوع اثر داشته باشد، خواه نداشته باشد. عنوان نیز معمولا بیانگر تخصص و حرفه صاحب اثر است. مانند عناوینی از قبیل استاد دانشگاه، وکیل دادگستری و... برخی دیگر، عنوان را به توصیف مشاغل و مدارج علمی پدیدآورنده معنی کرده‌اند. نشانه در لغت عبارت است از آنچه که سبب شناخته شدن کسی یا چیزی گردد. بنابراین می‌توان گفت از نظر قانون گذار ایران، نشانه عبارت است از علامتی که باعث شناخته شدن اثر مورد حمایت قانون می‌شود. البته عده ای دیگر بر این عقیده‌اند که منظور از نشانه ویژه معرف اثر به روشنی معلوم نیست. اما شاید بتوان مواردی مانند طرح روی جلد یک کتاب را از مصادیق نشان ویژه دانست.

همچنین منظور از الغاء شبهه این است که اثر اخیر، به جای اثر اصلی تلقی گردد.