متن قانون
(اصلاحی ۱۳۶۲/۸/۳) - به اشخاص زیر هیچ نوع گذرنامه برای خروج از کشور داده نمی‌شود: ۱- کسانی که به موجب اعلام کتبی مقامات قضائی حق خروج از کشور را ندارند. ۲- کسانی که در خارج از ایران به سبب تکدی و یا ولگردی و یا ارتکاب سرقت و کلاهبرداری و با به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند. ۳- کسانی که مسافرت آنها به خارج از کشور به تشخیص مقامات قضائی مخالف مصالح جمهوری اسلامی‌باشد. تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۶۲/۸/۳) - رسیدگی و تشخیص افراد مذکور در بند ۲ این ماده واحده به عهده کمیسیونی مرکب از نمایندگان: ۱- وزارت امور خارجه. ۲- وزارت دادگستری. ۳- وزارت کشور. ۴- شهربانی جمهوری اسلامی. ۵- وزارت اطلاعات که به دعوت وزارت کشور تشکیل خواهد شد می‌باشد. تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۶۲/۸/۳) - از تاریخ تصویب این ماده واحده ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ و تبصره و بندهای آن و همچنین لایحه قانونی اصلاح ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۸/۱۲/۴ شورای انقلاب نسخ می‌شود.