متن قانون
ماده ۱۵۰ قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ مصوب ۱۳۰۴,۱۰,۲۳: هر یک از قضات محاکم یا مستنطقین یا مدعی العموم‌ها که تظلمی مطابق شرایط قانونی نزد او برده شده و رسیدگی بآن از وظایف او بوده و با وجود این بهر عذر و بهانه اگر چه بعذر سکوت یا اجمال یا تناقض قانون امتناع از رسیدگی کند یا رسیدگی یا صدور حکم را بر خلاف قانون بتاخیر اندازد یا بر خلاف صریح قانون رفتار کند از شغل قضایی منفصل بعلاوه بتادیه خسارات وارده نیز محکوم خواهد شد.