ماده ۱۵ قانون داوری تجاری بین المللی

• داور: در قوانین ایران و همچنین مقررات بین‌المللی، تعریفی از داور نشده‌است. لیکن می‌توان چنین گفت که در زبان فارسی، به معنای قاضی است. امروزه، به کسی داور گفته می‌شود که سمت قضا در دستگاه دولتی ندارد ولی در مرافعات بالقوه یا بالفعل رسیدگی قضایی کرده، فصل خصومت نموده و رأی می‌دهد.
• توافق: توافق به معنای تلاقی و اتحاد اراده ی دو یا چند شخص نسبت به امری می‌باشد. تمام عقود و قرارداد‌ها توافق محسوب می‌شوند.
• خاتمه مأموریت داور: یکی از معانی خاتمه مأموریت داور، انجام وظیفه و صدور رأی است. مستفاد از ماده ۱۵ قانون داوری تجاری بین‌المللی، خاتمهٔ مأموریت داور ممکن است به موجب مواد ۱۳ و ۱۴ قانون داوری تجاری بین‌المللی یا به علت کناره‌گیری، توافق در خصوص لغو مأموریت وی یا به جهات و دلایل دیگری باشد. در این صورت داور جانشین تعیین خواهد شد.
• داوری: به‌طور کلی، شیوه‌های حل اختلافات، به دو دستهٔ اصلی تقسیم می‌شوند:

الف) رسیدگی قضایی در محاکم (علی‌الاصول شیوهٔ ترافعی)،

ب) شیوه‌های دوستانهٔ مبتنی بر تراضی طرفین دعوی.

گروه دوم، شامل داوری، سازش، مراجعه به کارشناس، میانجی‌گری و واقعیت‌یابی است. داوری در لغت به معنای قضاوت، حکمیت، محاکمه، حکومت و حکم است. بند الف ماده ۱ قانون داوری تجاری بین‌المللی بیان می‌دارد: «داوری» عبارت است از رفع اختلاف بین متداعیین در خارج از دادگاه به وسیله شخص یا اشخاص حقیقی یا حقوقی مرضی‌الطرفین یا انتصابی.