مادهٔ قانونبازبینی‌شده

ماده ۱۳۲ قانون مدنی

این ماده، تصرف مالک در ملک خود را در صورتی که موجب تضرر همسایه شود محدود می‌کند و تصرف متعارف یا لازم برای رفع حاجت و ضرر را استثنا می‌داند.

متن قانون

ماده ۱۳۲ قانون مدنی: کسی نمی‌تواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود مگر تصرفی که به قدر متعارف و برای رفع حاجت یا رفع ضرر از خود باشد.

به وارد نمودن نقص بر مال، آسیب بر جان و وهن در کلام دیگری، «ضرر» گویند.

منظور از «زیان» در قاعده لاضرر، ضرر حادث است؛ نه زیان قدیم.
در ماده ۱۳۲ قانون مدنی، نتیجه و حاصل عمل، مورد نهی قانونگذار قرار گرفته است، به نحوی که مخالفت با چنین ممنوعیتی، موجب بی‌اعتباری عمل منهیٌ‌عنه خواهد بود.
طی استفتایی از مراجع تقلید، چنین پاسخ داده شده است که: تأسیس مغازه آهنگری در مناطق مسکونی، در صورتی که با مقررات دولت اسلامی مغایرت نداشته باشد، نمی‌تواند مورد منع اهالی آن منطقه واقع شود مشروط بر اینکه موجب آزار دیگران نیز نگردد.

متن ماده برای همه باز است. آنچه دربارهٔ ماده نوشته شده — دکترین، رویهٔ قضایی، مواد مرتبط — به سطح حساب بستگی دارد.

لایهٔ وکیل

۳ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخ‌های دادرس روی آن ساخته می‌شود.

سوابق فقهی

منظور از «زیان» در قاعده لاضرر، ضرر حادث است؛ نه زیان قدیم.
در ماده ۱۳۲ قانون مدنی، نتیجه و حاصل عمل، مورد نهی قانونگذار قرار گرفته است، به نحوی که مخالفت با چنین ممنوعیتی، موجب بی‌اعتباری عمل منهیٌ‌عنه خواهد بود.
طی استفتایی از مراجع تقلید، چنین پاسخ داده شده است که: تأسیس مغازه آهنگری در مناطق مسکونی، در صورتی که با مقررات دولت اسلامی مغایرت نداشته باشد، نمی‌تواند مورد منع اهالی آن منطقه واقع شود مشروط بر اینکه موجب آزار دیگران نیز نگردد.