ماده ۱۲۷۸ قانون مدنی

منظور از «قائم مقام» در ماده ۱۲۷۸ قانون مدنی، کسی است که حق یا تکلیف و تعهد به سبب عقد یا ایقاع یا واقعهٔ حقوقی مانند ارث به او منتقل می‌شود.[۱]

• با استناد به قاعده «من ملک شیئاً، ملک الاقرار به»، اقرار ولی و وکیل، به ضرر مولی علیه و موکل خود، پذیرفته است.[۷]
• اگر شخصی، اقرار به ابوت طفلی نماید؛ ادعای او، دلالت بر وجود رابطه زوجیت، بین مقر و مادر طفل ندارد.[۸]