ماده ۱۲۶۳ قانون مدنی

منظور از «سفیه» در ماده ۱۲۶۳ قانون مدنی، شخص بالغی است که نتواند در عقود مالی، مصلحت خویش را رعایت نماید.

به اموری که رکن اصلی آن، مال باشد نیز، «امور مالی» گویند.

• در مقر، بلوغ، عقل، رشد، قصد، اختیار، و عدم افلاس شرط است.
• غیررشید، نسبت به امور مالی خود، ولو در قالب اقرار به مال، محجور است.
• اگر موضوع اقرار، دارای جنبه مالی و غیرمالی باشد؛ در این صورت اقرار غیررشید، نسبت به جنبه غیرمالی صحیح بوده؛ و نسبت به وجهه مالی قضیه، باطل است.