ماده ۱۱۷ قانون کار

کارآموز: به شخصی که فن یا حرفه ای را فرا می‌گیرد، کارآموز گفته می‌شود. بنابر ماده ۱۱۲ قانون کار، کارآموزان دو دسته هستند. دسته اول؛ اشخاصی که به جهت یادگرفتن حرفه یا افزایش مهارت در مراکز کارآموزی آموزش می‌بینند. دسته دوم؛ اشخاصی که بر اساس قرارداد کارآموزی، برای یاد گرفتن حرفه ای خاص برای مدت معینی که بیش از سه سال نباشد، در کارگاهی معین به کارآموزی همراه با کار مشغول هستند و حداقل سن آن‌ها ۱۵ سال و حداکثر ۱۸ سال می‌باشد.