ماده ۱۱۴۸ قانون مدنی

«طلاق رجعی» که در ماده ۱۱۴۸ قانون مدنی مورد اشاره قرار گرفته، به معنای طلاقی است که در ایام عده، مرد، حق رجوع به زن را دارد. «رجوع» نیز به معنای بازگرداندن زوجه به نکاح سابق توسط زوج می‌باشد.

با استناد به عموم ادله صلح، رجوع در ایام عده رجعیه را می‌توان صلح محسوب نمود، در مقابل، انتقاد شده‌است که رجوع، از شبهات مصداقیه بوده؛ که نمی‌توان آن را تحت شمول عمومات قرار داد.

در صورتی که در دعوای رجوع، زوج نتواند اثبات نماید که به زوجه، رجوع نموده است؛ به دلالت اصل عدم، رجوع مزبور اعتباری ندارد.

طی استفتایی از مراجع تقلید، چنین پاسخ داده شده است که: اگر حاکم، به درخواست زوجه، زوج را ملزم به طلاق نماید؛ نوع چنین طلاقی، از حیث رجعی یا بائن بودن، تابع احکام کلی طلاق است.