ماده ۱۱ قانون مدنی

«مال» در لغت از مصدر «میل» به معنای خواستن، گرفته شده‌است و جمع آن «اموال» و به معنای دارایی‌ها، داشته‌ها و مال‌ها است. علت نامگذاری مال، میل به مبادله و دست به دست گرداندن آن است. مال در لغت، معانی دیگری دارد، از جمله اینکه آنچه که به تملیک انسان در می‌آید؛ هر آنچه که دارای ارزش، تملک پذیر و قابل استفاده باشد و در اصطلاح، به هر آنچه که قابل معاوضه و مبادله بین مردم باشد و تلف نمودن آن، موجب مسئولیت است، و هر چه که دارای ارزش مصرفی مستقیم یا غیرمستقیم باشد، مال گفته می‌شود، در واقع به مجموع دارایی‌هایی که مالیت دارد، مال گویند.

• مال به عین، منفعت، دین، تعهد فی الذمه و حقوق مالی قابل تقسیم است.