ماده ۱۰۷۸ قانون مدنی

به مالی که زوج، حین ازدواج، به زوجه اعطا کند؛ «مهر» گویند، در واقع مهر، مالی است معین، که حین نکاح، بر ذمه زوج، قرار می‌گیرد.

منظور از «قابل تملک بودن مهر» در ماده ۱۰۷۸ قانون مدنی، قابلیت نقل و انتقال مهریه، حسب قانون یا شرع می‌باشد.

• به عقیده شهید اول، هر مالی را که قابل تملک باشد؛ می‌توان به عنوان مهریه تعیین نمود.
• طی استفتایی از مراجع تقلید، چنین پاسخ داده شده است که: مهریه را می‌توان به هر مقداری، تعیین نمود؛ اما بهتر است این میزان، بیشتر از مهرالسنه نباشد، همچنین ضرورتی ندارد که زوج، حین نکاح، مالک مهریه باشد؛ بلکه ممکن است زوج یا والدین او، مهریه را به ذمه بگیرند.
• هرگاه، شیئی که نمی‌تواند مهریه قرار گیرد؛ مورد توافق طرفین واقع شود؛ مهر، باطل بوده؛ ولی مبطل نکاح نیست؛ و حکم قضیه، مانند موردی است که در نکاح، مهریه تعیین نگردیده باشد.