متن قانون
ماده ۱۰ قانون بانکداری مصوب ۱۳۳۴,۰۴,۰۵: عملیات ذیل برای بانکها ممنوع است:
الف – خرید و فروش کالا بمنظور تجارت.
ب – خرید اموال غیرمنقول زاید بر احتیاجات بانک مگر آنکه برای وصول طلب از مشتریان به تملک بانک درآمده باشد که در این صورت باید در ظرف دو سال بفروش برسد مبلغیکه بابت بهای اموال غیرمنقول مورد احتیاج بانک پرداخت میشود در هر حال نباید از ثلث جمع سرمایه و اندوختههای قانونی تجاوز کند.
اموال غیرمنقول مستهلک شده از این حساب مستثنی است.
تبصره – بانکهای ساختمانی و همچنین بانکهاییکه موضوع عمل اصلی آنها انجام معاملات غیرمنقول است میتوانند تا معادل سرمایه و اندوختههای قانونی بعلاوه بیست درصد سپردههای خود غیرمنقول داشته باشد.
ج – خرید سهام و اسناد وام و برگهای بهادار از یک شرکت یا بنگاه و یا مشارکت در یک شرکت به مبلغی بیش از ده درصد سرمایه و اندوختههای قانونی بانک.
تبصره – مجموع این قبیل معاملات نباید از سی درصد سرمایه و اندوخته احتیاطی بانک تجاوز کند مگر اینکه این حد نصاب در اساسنامه بانک کمتر تعیین شده باشد.
د – خرید و فروش سهام خارجی و همچنین اوراق قرضه خارجی مگر با اجازه هییت نظارت بر بانکها.
ه – بازخرید سهام خود مگر به منظور تقلیل سرمایه با اجازه هییت نظارت بر بانکها.
و – قبول سهام خود بعنوان وثیقه قبل از انقضای دو سال از تاریخ تاسیس بانک زاید بر ۲۵% مبلغ پرداخت شده سهام.
ز – صدور قبض صندوق عندالمطالبه که بجای پول وسیله مبادله قرار گیرد.
ح – تنزیل مجدد سفتههای نزولی خود در نزد بانک یا بشخص دیگر بجز بانک ملی ایران.