متن قانون
ماده ۱ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱,۱۲,۱۰: گذرنامه سندی است که از طرف مأموران صلاحیتدار دولت شاهنشاهی مذکور در این قانون برای مسافرت اتباع ایران بخارج و یا اقامت در خارج و یا مسافرت از خارج به ایران داده میشود.
دادرسAI
این ماده، گذرنامه را بهعنوان سند صادرشده برای مسافرت اتباع ایران به خارج، اقامت در خارج یا سفر از خارج به ایران تعریف میکند.
ماده ۱ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱,۱۲,۱۰: گذرنامه سندی است که از طرف مأموران صلاحیتدار دولت شاهنشاهی مذکور در این قانون برای مسافرت اتباع ایران بخارج و یا اقامت در خارج و یا مسافرت از خارج به ایران داده میشود.
۱ بخش منتشرشده از این سند — همان متنی که پاسخهای دادرس روی آن ساخته میشود.
هوش مصنوعی حقوقی دادرس، دستیار حقوقی هوشمند فارسی، پاسخ را روی همین ماده میسازد و نشان میدهد به کدام بند تکیه کرده است.
رایگان امتحانکنید