ماده ۱ آیین نامه نحوه توقیف وسایل نقلیه فاقد بیمه نامه شخص ثالث
در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند و سایر اصطلاحات مندرج در این آیین‌نامه تابع تعاریف مندرج در قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه است: الف - قانون: قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه - مصوب ۱۳۹۵-. ب - پلیس: ماموران راهنمایی و رانندگی و پلیس راه نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران. پ - بیمه‌گر: شرکت سهامی بیمه ایران و هر شرکت بیمه غیردولتی دارای مجوز فعالیت در رشته بیمه شخص ثالث از بیمه مرکزی. ت - بیمه‌نامه معتیر شخص ثالث: سند حاکی از انعقاد قرارداد بیمه، متعلق به وسیله نقلیه موضوع ماده (۲) قانون، میان دارنده وسیله نقلیه و بیمه گر که دارای تاریخ اعتبار باشد. ث - توقفگاه: توقفگاه‌های مذکور در تصویب‌نامه شماره ۱۷۹۳۹۸ /ت ۴۶۸۴۴ک مورخ ۱۳۹۱/۰۹/۱۳ و اصلاحات بعدی آن. ج- توقیف: بازداشتن وسیله نقلیه از حرکت تا زمان ارایه بیمه نامه معتبر. چ - سامانه بیمه نامه شخص ثالث: سامانه‌ای الکترونیکی به منظور تجمیع اطلاعات بیمه نامه‌های شخص ثالث صادر شده توسط بیمه گر. ح - دارنده وسیله نقلیه: اعم از مالک یا متصرف وسیله نقلیه است و هر کدام که بیمه نامه موضوع ماده (۲) قانون را تحصیل کند تکلیف از دیگری ساقط می‌شود.