ماده ۱ آیین نامه اجرایی ماده ۳ قانون حمایت از حقوق معلولان
در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند: ۱ - قانون: قانون حمایت از حقوق معلولان - مصوب ۱۳۹۶ - ۲ - فرد دارای معلولیت: افراد موضوع بند (الف) ماده (۱) قانون. ۳ - مناسب سازی: مجموعه اقداماتی که در جهت اصلاح معابر، اماکن، ساختمان‌ها و فضاهای عمومی شهری و روستایی و وسایل حمل و نقل و ارتباط جمعی انجام می‌شود، به طوری که افراد دارای معلولیت قادر باشند آزادانه و بدون خطر در محیط پیرامون خود حرکت کنند و از تسهیلات محیطی، با حفظ استقلال فردی و رعایت شان و منزلت انسانی بهره مند شوند. ۴ - دسترس پذیری: اقداماتی که با هدف ایجاد محیط بدون مانع و قابل دسترس جهت مشارکت افراد دارای معلولیت در همه حوزه‌های زندگی و فراهم آوردن فرصت برابر برای آنها در برخورداری از امکانات زندگی اجتماعی، همانند سایر افراد انجام می‌شود. دسترسی شامل سامانه (سیستم) حمل و نقل، محیط فیزیکی، اطلاعات، آموزش و پرورش، فناوری (تکنولوژی)، اشتغال، منابع مناسب ارتباطی و رسانه ای است. ۵ - دستگاه‌های مشمول: دستگاه‌های موضوع بند (ت) ماده (۱) قانون. ۶ - اماکن عمومی: کلیه وزارتخانه‌ها، موسسات و شرکت‌های دولتی، بیمارستان‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها، مراکز آموزشی و فرهنگی، اماکن ورزشی، پایانه‌ها، فرودگاه‌ها، ایستگاه‌های قطار شهری و برون شهری، مراکز خرید و تجاری، مراکز ارایه خدمات عمومی، بانک‌ها، بوستان‌ها و مراکز تفریحی، معابر عمومی و نظایر آنها. ۷ - ستاد: ستاد هماهنگی و پیگیری مناسب سازی کشور، موضوع ماده (۳) قانون. ۸ - نظارت: فرایندی پویا و مستمر که در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط، نحوه اقدامات مرتبط با مناسب سازی و دسترس پذیری را بررسی و ضمن واپایش (کنترل)، موارد نقض را احصا می‌کند و مورد رسیدگی و پیگیری قرار می‌دهد.