لایحه قانونی درباره تعیین حقوق وظیفه و مستمری پرسنل معلول نیروهای مسلح

ماده ۱

حقوق وظیفه نیروهای مسلح که در عملیات رزمی معلول میشوند به شرح زیر تعیین و از محل بودجه وزارت دفاع ملی (در مورد ارتش) و وزارت کشور (در مورد ژاندارمری و شهربانی) پرداخت میگردد: الف - در صورتی که طوری معلول شوند که برای همیشه قدرت کار کردن از آنها سلب شود از تاریخ معلولیت از حقوق و مزایای مستمر یک درجه یا یک مرتبه بالاتر با قدمت خدمتی که در درجه یا مرتبه قبل از معلولیت داشته‌اند استفاده خواهند کرد. ب - در صورتی که معلولیت فقط مانع ادامه خدمت در نیروهای مسلح باشد از تاریخ معلولیت حقوقی معادل آخرین حقوق و مزایای مستمر دریافتی به آنان پرداخت خواهد شد. ج - چنانچه مدت خدمت مشمولین بندهای الف و ب این ماده کمتر از ۲۰ سال باشد تا وصول به ۲۰ سال خدمت همه ساله از مبلغی معادل افزایش سالیانه حقوق درجه مربوطه نیز استفاده خواهند کرد و پس از وصول به ۲۰ سال تمام خدمت مادام العمر از مبالغ مندرج در بند الف یا بند ب بر اساس ۲۰ سال خدمت برخوردار خواهند بود. تبصره
حقوق مستمری وراث مستمری بگیر پرسنل مشمول این ماده عبارت خواهد بود از کلیه حقوق وظیفه آنان که بین وراث بتساوی تقسیم میشود. ماده ۲
به پرسنل نیروهای مسلح که بسبب انجام وظیفه یا حوادث ناشی از خدمت غیر از عملیات رزمی معلول میشوند مادام العمر حقوقی معادل آخرین حقوق و مزایای مستمر دریافتی از بودجه وزارت دفاع ملی) در مورد ارتش) و وزارت کشور (در مورد ژاندارمری و شهربانی) به عنوان حقوق وظیفه پرداخت خواهد شد و پس از فوت نیز مبلغ مذکور به عنوان حقوق مستمری متساویاً بین وراث آنان تقسیم میگردد. ماده ۳
محصلینی که در مراکز آموزشی برای خدمت در کادر ثابت نیروهای مسلح تحصیل میکنند چنانچه قبل از نیل بدرجه نظامی بعلل مذکور در مواد ۱ و ۲ این قانون معلول شوند مادام العمر از حقوق وظیفه ای معادل حقوق درجه ای که در صورت طی دوره به آن نایل میشدند استفاده خواهند کرد و پس از فوت همان مبلغ به عنوان مستمری بوراث مستمری بگیر آنان پرداخت خواهد شد. ماده ۴
منظور از مزایای مستمر مذکور در این قانون وجوهی است که به مناسبت شغل و وظیفه به پرسنل پرداخت میشود و شامل مزایائیکه ناظر بمحل خدمت یا آب و هوا و یا محرومیت از تسهیلات زندگی و سایر عناوین است نخواهد بود. ماده ۵
در تعیین وراثی که به موجب این قانون حق دریافت مستمری دارند مقررات قانون استخدام نیروهای مسلح لازم الرعایه خواهد بود. ماده ۶
مقررات این قانون از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۵۸ شمسی قابل اجراء خواهد بود. شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران

ماده ۱

حقوق وظیفه نیروهای مسلح که در عملیات رزمی معلول میشوند به شرح زیر تعیین و از محل بودجه وزارت دفاع ملی (در مورد ارتش) و وزارت کشور (در مورد ژاندارمری و شهربانی) پرداخت میگردد: الف - در صورتی که طوری معلول شوند که برای همیشه قدرت کار کردن از آنها سلب شود از تاریخ معلولیت از حقوق و مزایای مستمر یک درجه یا یک مرتبه بالاتر با قدمت خدمتی که در درجه یا مرتبه قبل از معلولیت داشته‌اند استفاده خواهند کرد. ب - در صورتی که معلولیت فقط مانع ادامه خدمت در نیروهای مسلح باشد از تاریخ معلولیت حقوقی معادل آخرین حقوق و مزایای مستمر دریافتی به آنان پرداخت خواهد شد. ج - چنانچه مدت خدمت مشمولین بندهای الف و ب این ماده کمتر از ۲۰ سال باشد تا وصول به ۲۰ سال خدمت همه ساله از مبلغی معادل افزایش سالیانه حقوق درجه مربوطه نیز استفاده خواهند کرد و پس از وصول به ۲۰ سال تمام خدمت مادام العمر از مبالغ مندرج در بند الف یا بند ب بر اساس ۲۰ سال خدمت برخوردار خواهند بود. تبصره
حقوق مستمری وراث مستمری بگیر پرسنل مشمول این ماده عبارت خواهد بود از کلیه حقوق وظیفه آنان که بین وراث بتساوی تقسیم میشود. ماده ۲
به پرسنل نیروهای مسلح که بسبب انجام وظیفه یا حوادث ناشی از خدمت غیر از عملیات رزمی معلول میشوند مادام العمر حقوقی معادل آخرین حقوق و مزایای مستمر دریافتی از بودجه وزارت دفاع ملی) در مورد ارتش) و وزارت کشور (در مورد ژاندارمری و شهربانی) به عنوان حقوق وظیفه پرداخت خواهد شد و پس از فوت نیز مبلغ مذکور به عنوان حقوق مستمری متساویاً بین وراث آنان تقسیم میگردد. ماده ۳
محصلینی که در مراکز آموزشی برای خدمت در کادر ثابت نیروهای مسلح تحصیل میکنند چنانچه قبل از نیل بدرجه نظامی بعلل مذکور در مواد ۱ و ۲ این قانون معلول شوند مادام العمر از حقوق وظیفه ای معادل حقوق درجه ای که در صورت طی دوره به آن نایل میشدند استفاده خواهند کرد و پس از فوت همان مبلغ به عنوان مستمری بوراث مستمری بگیر آنان پرداخت خواهد شد. ماده ۴
منظور از مزایای مستمر مذکور در این قانون وجوهی است که به مناسبت شغل و وظیفه به پرسنل پرداخت میشود و شامل مزایائیکه ناظر بمحل خدمت یا آب و هوا و یا محرومیت از تسهیلات زندگی و سایر عناوین است نخواهد بود. ماده ۵
در تعیین وراثی که به موجب این قانون حق دریافت مستمری دارند مقررات قانون استخدام نیروهای مسلح لازم الرعایه خواهد بود. ماده ۶
مقررات این قانون از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۵۸ شمسی قابل اجراء خواهد بود. شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران