لایحه قانونی درباره مردمی کردن باشگاههای ورزشی عمومی
ماده ۱
- تعریف و هدف- چون باشگاه ورزشی نهادی است که به منظور همکاری در اجرای نیات و هدفهای سازمان تربیت بدنی ایران از لحاظ حفظ تندرستی و فعالیتهای صحیح جسمانی و روانی و استحکام مبانی دینی و اخلاقی و تربیتی و تقویت استعدادهای افراد جهت نیل به مدارج قهرمانی و نیز گذراندن اوقات فراغت از طریق فعالیتهای ورزشی و ایجاد روح یگانگی و حسن همکاری و وحدت ملی براساس تقویت روح ایمان و جوانمردی استوار میگردد، لذا براساس ضرورت رسیدن به هدفهای تعریف شده از تاریخ تصویب این قانون کلیه باشگاههای عمومی در سراسر کشور ملی اعلام و اداره امور آن از طریق خودکفائی و خودیاری مردم زیر پوشش سازمان تربیت بدنی ایران قرار میگیرد. ماده ۲ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱)
- تعیین حقوق صاحبان باشگاه و سهامداران- رسیدگی و تعیین حقوق صاحبان باشگاهها و سهامداران به عهده شورایی متشکل از نمایندگان تام الاختیار وزارت راه و شهرسازی
- سازمان برنامه و بودجه - وزارت دادگستری - شهرداری - سازمان تربیت بدنی ایران - نماینده باشگاههای ورزشی تهران و شهرستانها خواهد بود. تبصره
- صاحبان باشگاه بافرادی اطلاق میشود که در تاریخ تصویب این قانون طبق قوانین و آییننامه‌ها و مقررات مربوط صاحب یا سهامدار باشگاه شناخته شده‌اند. ماده ۳
- کلیه اماکن و تاسیسات ورزشی متعلق به اینگونه باشگاهها با کلیه وسایل و تجهیزات ورزشی اداری و منقول و منصوب به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار میگردد. درآمدهای باشگاهها شامل حق عضویت، فروش بلیط، کمکهای مردم و سازمانهای مردمی و دولتی و غیره میباشد. ماده ۴
- سازمان تربیت بدنی ایران موظف است فهرست کامل باشگاههای مشمول این قانون را تعیین و اعلام نماید. ماده ۵
- حقوق و مزایای کارکنان اینگونه باشگاهها اعم از مربی و مستخدم از محل درآمد باشگاه تامین و در صورتی که ابوابجمعی سازمان تربیت بدنی ایران باشند از طریق سازمان تربیت بدنی ایران پرداخت خواهد شد. ماده ۶
- نحوه اداره امور اینگونه باشگاهها طبق آییننامه ای است که در نه ماده و هفت تبصره تنظیم و بضمیمه این قانون به تصویب رسیده است. شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران