لایحه قانونی اصلاح قانون کار کشاورزی
برخی از مواد لایحه قانونی اصلاح پاره ای از مواد قانون کار کشاورزی مصوب ۲۰ /۴ /۵۹ به شرح زیر اصلاح می‌گردد: اول (منسوخ ۱۴۰۳/۰۶/۲۷)
- ماده ۱ به شرح زیر تغییر می‌نماید: ماده ۱ - کارگر کشاورزی از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان به موجب قرارداد کتبی و شفاهی با کارفرما یا نماینده او تعهد نماید در مقابل دریافت حقوق و یا مزد به یک و یا چند از مشاغل کشاورزی اشتغال داشته و کار نماید. دوم
- بند ه- ماده ۲ به شرح زیر تغییر می‌نماید: ه- -- کلیه فعالیتهای جنگل، مرتع و پارک‌های جنگلی سوم (منسوخ ۱۴۰۳/۰۶/۲۷)
- ماده ۳ به شرح زیر تغییر می‌نماید: ماده ۳ - قرارداد کار کشاورزی که در این قانون قرارداد کار نامیده میشود عبارت است از توافق کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر متعهد میشود در قبال دریافت حقوق و یا مزد از کارفرما و یا نماینده او در مدت معین و یا مدت نامحدود برای کارفرما و یا نماینده او کار انجام دهد. چهارم (منسوخ ۱۴۰۳/۰۶/۲۷)
- ماده ۲۱ و تبصره آن به شرح زیر تغییر می‌نماید: ماده ۲۱ - کارگری که قرارداد او از طرف کارفرما فسخ و یا اخراج می‌گردد، هرگاه شش ماه متوالی و یا ظرف یک سال شش ماه متناوب نزد کارفرما کار کرده باشد، کارفرما موظف است در موقع فسخ قرارداد و یا اخراج برای هر سال ۲۰ روز آخرین مزد و یا حقوق را به عنوان مزایای کار به او پرداخت کند. علاوه بر مزایای فوق، در مورد کارگران اخراجی، مراجع رسیدگی و حل اختلاف می‌توانند با توجه به علت فسخ قرارداد کار، سنوات خدمت، میزان دستمزد، سن، عائله و سایر شرایط طبق جدولی که وزارت کار و امور اجتماعی تهیه و به تصویب هیات وزراء میرساند که حداکثر از مزد سه سال کارگر تجاوز نکند به عنوان خسارت اخراج تعیین نمایند و کارفرما مخیر به پرداخت این خسارت یا بازگرداندن کارگر به کار، با پرداخت مزد ایام بلا تکلیفی او خواهد بود. تبصره: در صورتی که اخراج کارگر به تشخیص هیات حل اختلاف، در اثر تقصیر او در انجام و ظیفه باشد هیچ‌گونه حقی به او تعلق نخواهد گرفت. شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران