متن قانون
ماده ۱
- خانه سازمانی خانه‌ای است که از طرف وزارتخانه‌ها یا موسسات دولتی و یا وابسته به دولت در اختیار متصدیان مشاغل معینی در دوره تصدی آن شغل برای سکونت گذارده میشود. ماده ۲
- شرایط و طرز استفاده از خانه‌های سازمانی و مبلغی که استفاده‌کننده باید بپردازد و همچنین ترتیب تخلیه آن به موجب آیین‌نامه‌ای خواهد بود که ظرف سه ماه از تاریخ تصویب این قانون از طرف وزارت دارایی و وزارت آبادانی و مسکن تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید. ماده ۳
- در صورتی که استفاده‌کننده از خانه سازمانی ظرف مهلت مقرر خانه را تخلیه نکند تا روز تخلیه و تحویل حقوق و مزایای او و در مورد مستخدم بازنشسته یک چهارم حقوق بازنشستگی او به نفع سازمان مربوط برداشت میشود. ماده ۴
- ادارات پرداخت کننده حقوق در مرکز و شهرستانها مکلفند مبلغی را که استفاده‌کننده از خانه سازمانی در ازاء استفاده از آن باید بپردازد ماهیانه از حقوق و سایر دریافتی‌های او کسر و بلافاصله به حساب مربوطه تحویل نمایند. ماده ۵
- خانه‌های سازمانی مشمول هیچ یک از مقررات قانون مالک و مستاجر و همچنین انجام تشریفات ثبتی مربوط به مقررات اجاره و استجاره نخواهد بود. تبصره (الحاقی ۱۳۵۱/۰۳/۲۹)
- خانه‌های سازمانی که در بخش خصوصی از طرف صاحبان صنایع و معادن و واحدهای تولیدی در اختیار کارکنان و کارگران کارخانجات و معادن و واحدهای تولیدی گذارده میشود از حیث طرز استفاده و تخلیه مشمول مقررات این قانون و آیین‌نامه اجرایی آن می‌باشد. ماده ۶
- خانه‌های سازمانی نیروهای مسلح شاهنشاهی مشمول مقررات مربوط به خود خواهد بود. قانون بالا مشتمل بر شش ماده که در تاریخ ۱۳۴۶/۳/۱ به تصویب مجلس سنا رسیده بود در جلسه روز سه شنبه شانزدهم خرداد ماه یکهزار و سیصد و چهل و شش شمسی مورد تصویب مجلس شورای ملی قرار گرفت. رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی