متن قانون
ماده واحده
- ماده ۳ قانون خدمتگذاری پزشکان مصوب هفتم مرداد ماه ۱۳۱۸ به شرح ذیل اصلاح میشود: ماده ۳ - از اول مهر ماه ۱۳۳۵ میزان حقوق رتبه یک پزشک یکمی (جمع حقوق ثابت و کمک قانونی) ۶۸۰۰ ریال و میزان حقوق رتبه یک پزشک دومی ۴۰۰۰ ریال و میزان حقوق پایه یک پزشکیاری ۳۰۰۰ ریال است حقوق هر یک از پایههای بعد معادل است با حقوق پایه قبل باضافه خمس پایهیک همان دسته. تبصره ۱ - پزشکانی که صرفاً بامور بهداشتی و جلوگیری از بیماریها اشتغال دارند تا زمانی که در اینقسمت انجام وظیفه مینمایند ده درصد حقوق پایه خود را به عنوان فوقالعاده بهداشتی دریافت خواهند داشت. تبصره ۲ - مابهالتفاوت اشلهای فوق در سال اول بالتمام از محل اعتبار عمرانی کشور تامین و در سال دوم ۷۵ درصد آن از محل اعتبار عمرانی و ۲۵درصد دیگر در بودجه کل کشور تامین و در سال سوم ۵۰ درصد آن از محل اعتبار عمرانی و ۵۰ درصد دیگر در بودجه کل کشور منظور و در سال چهارم ۲۵ درصد از محل اعتبار عمرانی و ۷۵ درصد بقیه در بودجه کل کشور منظور و از سال پنجم ببعد تمام آن در بودجه کل کشور منظور خواهد شد. تبصره ۳ - وزارتخانها و موسسات دولتی و شهرداری موقعی میتوانند از مزایای این قانون برای مشمولین این قانون استفاده نمایند که اعتبارمابهالتفاوت را جزء اعتبار برنامههای عمرانی مربوط بخود پیشبینی نموده و یا آنکه در بودجههای عادی خود اعتبار لازم را پیشبینی و پادار نمایند. تبصره ۴ - وزارت بهداری مکلف است که تامین احتیاجات پزشکی بخشها را بر شهرستانها مقدم بدارد. تبصره ۵ - مشمولین این قانون حق دریافت وجهی علاوه از حقوق و مزایای قانونی بهیچ عنوان از صندوق دولت و بنگاهها و شرکتها و موسساتی که قسمتی از سرمایه آن متعلق به دولت است ندارند. تبصره ۶ - از تاریخ تصویب این قانون کسانی که با استفاده از قانون استخدام پزشکان وارد خدمت میشوند باید چهار سال اولیه خدمت را در خارج ازمرکز انجام وظیفه نمایند، خدمت در شمیران و شهرستانهای کرج و ورامین و شهر ری خدمت خارج از مرکز محسوب نمیشود. دستیاران دانشگاه پس از انجام خدمت دستیاری در صورت انتقال به وزارتخانها و موسسات دولتی و شهرداری باید بلافاصله چهار سال خدمت خارجاز مرکز را انجام دهند. تبصره ۷ - پزشکانی که با رتبه اداری یا به طور پیمانی یا حکمی بخدمات پزشکی اشتغال داشتهاند میتوانند از تاریخ تصویب این قانون تا شش ماه طبق مقررات ماده ۶ قانون خدمتگزاری پزشکان رتبه پزشکی دارا شوند مشروط به اینکه پس از تبدیل رتبه بلافاصله چهار سال خدمت خارج از مرکزرا انجام دهند. تبصره ۸ - پزشکان و دندان پزشکان و داروسازان بازنشسته دیپلمه که سن آنها زیاده بر شصت سال نباشد و به تشخیص وزارت بهداری قادر بانجام وظیفه و صالح شناخته شوند به شرطی که چهار سال در شهرستانها خدمت نمایند بخدمت دعوت و از مزایای این قانون استفاده خواهند نمود. تبصره ۹ - از تاریخ تصویب این قانون کلیه قوانین و مقرراتی که مغایر با این قانون باشد لغو میشود. قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و نه تبصره است در جلسه شانزدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و سی و پنج به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت قانون بالا در جلسه ۱۳۳۵.۱۰.۲۶ به تصویب مجلس سنا رسیده است.