متن قانون
ماده یکم
- وزارت بهداری مجاز است برای پیش‌گیری و مبارزه بر ضد امراض همه گیر در مواقع لازمه و نقاطی که مقتضی بداند مایه‌کوبی عمومی و اجباری را اعلان نماید. و همچنین وزارت بهداری مجاز است در مواقع شیوع بیماریهای واگیر و همه گیر مبتلایان را اجباراً منفرد و در بیمارستانهای‌مربوطه بستری و تحت معالجه قرار دهد و نیز وزارت بهداری مجاز است منازل بیماران فوق را مطابق اصول فنی ضد عفونی نموده و صاحبان منازل باید با مامورین بهداری در اینباب مساعدت و همکاری نمایند. ماده دوم
- در نقاطی که به موجب ماده یکم مایه‌کوبی عمومی و اجباری از طرف وزارت بهداری اعلان میشود عموم ساکنین مکلف هستند مایه‌کوبی نمایند. تبصره
- مایه‌کوبی عمومی و اجباری مجانی است و هیچگونه تحمیلی باهالی نخواهد گردید. ماده سوم
- متخلفین از این قانون طبق ماده ۲۲ قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و واگیر مصوب خرداد ۱۳۲۰ مورد تعقیب و مجازات خواهند شد. ماده چهارم
- آیین‌نامه اجرای این قانون از طرف وزارت بهداری تدوین و پس از تصویب هیات وزیران به موقع اجرا گذارده میشود. این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه سوم مهر ماه یکهزار و سیصد و بیست و دو به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری