متن قانون
ماده اول
- دولت مجاز است از تاریخ تصویب این قانون منافع حاصله از انحصار خرید ورود و فروش قند و شکر (موضوع قانون ۹ خرداد ۱۳۰۴) را بعد از وضع سرمایه و مبالغی که مطابق ماده سوم قانون ۹ خرداد ۱۳۰۴ برای مصرف مقرر در ماده ۹ همان قانون تخصیص یافته و همچنین حقوق کمرکی [گمرکی] و عوارض راه (موضوع قانون ۱۹ بهمن ۱۳۰۴) و سایر عوارض مقرره در جزو عایدات عمومی مملکت محسوب نماید. ماده دوم
- از تاریخ تصویب این قانون انحصار ورود و همچنین خرید و فروش کبریت به دولت واکذار [واگذار] شده و عواید حاصله از ان ببعد از وضع سرمایه و عوارض راه بجمع عایدات عمومی مملکتی منظور خواهد شد. ماده سوم
- وزارت مالیه مجاز است در سال ۱۳۱۱ برای سرمایه و مخارج اجرای انحصار دولتی قند و شکر و کبریت از بانک ملی یا یکی از بانکهای دیکر[دیگر] تا سه میلیون تومان قرض کند و اصل و فرع انرا از محل عواید حاصله از معاملات قند و شکر و کبریت بپردازد. تبصره
- ماده ۱۰ قانون نهم خرداد ۱۳۰۴ از تاریخ تصویب این قانون ملغی است. ماده چهارم
- حقوق مذکوره در ماده سوم این قانون نهم خرداد ۱۳۰۴ شامل قند و شکر مصنوع داخلی نیز خواهد بود. این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه نوزدهم اسفند ماه یک هزار و سیصد و ده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر