متن قانون
ماده ۱) به منظور کمک بتامین پزشکان مورد احتیاج شهرستانها و بخشها و دهات تابعه آنها هر یک از دانشکده‌های پزشکی تهران و شهرستانها مکلف هستند که از تاریخ تصویب این قانون همه ساله حداقل بیست درصد عده داوطلبانی را که از طریق مسابقه انتخاب میکنند از میان فارغ التحصیل‌های بومی شهرستانها و نقاط تابعه آنها از طریق مسابقه ایکه در دانشکده‌های پزشکی مربوطه انجام میگیرد و آیین‌نامه آن از طرف وزارت فرهنگ اعلام خواهد شد انتخاب نمایند. این دانشجویان باید تعهد نمایند که پس از پایان تحصیل لااقل برابر سالهای تحصیل پزشکی در شهرستانها و بخشها و دهات ناحیه ای که از آن انتخاب شده‌اند بشغل پزشکی مشغول شوند تنظیم مقررات مسابقه به عهده وزارتین فرهنگ و بهداری بوده و تعیین سوالات مسابقه از طرف دانشکده پزشکی مربوطه تهیه میگردد. تقسیم این عده بین شهرستانها و بخشها و دهات با توجه باحتیاجات هر منطقه به عهده بهداری استان میباشد. ماده ۲) وزارتخانه‌ها و موسسات عمومی اعم از دولتی یا ملی و شهرداری‌ها که بخدمت پزشکی در شهرستانها احتیاج دارند میتوانند در درجه اول بداوطلبانی که طبق ماده یک انتخاب میشوند یا در صورت احتیاج بعده اضافی دیگر از دانشجویان دانشکده‌های پزشکی کمک هزینه تحصیلی پرداخت نمایند و آنان را متعهد سازند که پس از پایان تحصیل پزشکی در خدمت آن وزارتخانه یا موسسه درآیند. این قبیل دانشجویان باید پس از خاتمه تحصیل برابر مدتی که کمک هزینه دریافت نموده‌اند در هر نقطه که آن وزارتخانه یا موسسه تعیین میکند خدمت نمایند دانشجویانی که از کمک هزینه وزارت بهداری استفاده نموده‌اند موظفند سه سال اول خدمت خود را در بخشها و بقیه آن را در شهرستانهائی که وزارت بهداری معین میکند انجام وظیفه نمایند. تبصره
- میزان و شرایط پرداخت کمک هزینه را وزارت بهداری تعیین خواهد نمود. ماده ۳) وزارت فرهنگ بفارغ التحصیلان مشمول مواد یک و دو پروانه موقت برای طبابت و یا خدمت پزشکی در محل یا حوزه معینی که از آن انتخاب شده‌اند میدهد و پروانه دائم باین عده موقعی داده خواهد شد که تمام تعهدات خود را انجام داده باشند. ماده ۴) از تاریخ تصویب این قانون فارغ التحصیلان دانشکده‌های پزشکی کشور موظفند دو سال اول اشتغال بطبابت را در نقاطی غیر از شهرهائی که دارای دانشکده پزشکی میباشند انجام دهند. تبصره
- فارغ التحصیلانیکه در مسابقه‌های دانشکده‌های پزشکی شرکت کرده و موفق میشوند مشمول این ماده نمی‌باشند. ماده ۵) دانشجویانی که کمک هزینه دریافت نموده‌اند هرگاه پس از خاتمه دوره تحصیلی از انجام تمام یا قسمتی از تعهدات خود استنکاف نمایند بایستی سه برابر کمک هزینه ای را که دریافت نموده‌اند یا به نسبت مدتی که انجام تعهد نکرده‌اند یکجا به وزارتخانه یا موسسه مربوط نقداً پرداخت نمایند و در غیر این صورت حق دریافت پروانه طبابت را نخواهند داشت. ماده ۶) از تاریخ تصویب این قانون در صورتی که در مراکز استانهائیکه دارای دانشکده پزشکی هستند احتیاجی بادامه کار آموزشگاههای عالی بهداری نباشد وزارتین فرهنگ و بهداری میتوانند از پذیرفتن داوطلب جدید خودداری نموده و به جای آن در نقاطیکه لازم بدانند اقدام بتاسیس آموزشگاههای مذکور مینمایند. ولی در هر صورت دانشجویانی که در این آموزشگاهها مشغول تحصیل هستند تحصیلات خود را با شرایط سابق ادامه خواهند داد. تبصره
- فارغ التحصیلان آموزشگاههای عالی بهداری کنونی در صورتی که معدل نمرات چهار سال آنها از چهارده کمتر نباشد و از عهده امتحانات مواد اساسی سالهای اول و دوم و سوم دانشکده پزشکی مربوط برآیند میتوانند در سال چهارم آن دانشکده ادامه تحصیل بدهند و تعهدات خود را پس از خاتمه تحصیلات پزشکی انجام بدهند. ماده ۷) وزارتین فرهنگ و بهداری مامور اجرای این قانون میباشند. قانون فوق که مشتمل بر هفت ماده و سه تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه ششم تیرماه یکهزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸/۳/۲۹ به تصویب مجلس سنا رسیده است.