متن قانون
ماده واحده
- استوار یکم‌های خلبانی و فنی نیروی هوایی که حداقل دارای گواهینامه سوم متوسطه بوده و بیش از چهار سال تمام در درجه اخیر قدمت خدمت داشته باشند پس از طی دوره آموزشگاه ستوان یاری بدرجه ستوانیار سومی مفتخر می‌گردند. تبصره ۱
- ستوان یاری دارای درجات ۳ و ۲ و ۱ میباشد که به ترتیب ستوان یار سومی - ستوان یار دومی - ستوان یار یکمی نامیده میشوند. تبصره ۲
- حداقل مدت توقف در هر یک از درجات ستوان یار سومی و ستوان یار دومی برای ترفیع بدرجه بالاتر پنج سال تمام میباشد. تبصره ۳
- حقوق درجه این قبیل درجه داران در درجات ستوان یار سومی و ستوان یار دومی و ستوان یار یکمی به ترتیب معادل حقوق درجه ستوان‌سومی - ستوان دومی - ستوان یکمی بوده و میزان حقوق سنواتی آنان معادل یکدهم (۱۰).(۱) حقوق مندرج در ماده ۵۱ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی خواهد بود. تبصره ۴
- شرایط ورود و سایر مقررات مربوط به آموزشگاه ستوان یاری برابر اساسنامه‌ای که به وسیله نیروی هوایی پیشنهاد و به تصویب وزارت جنگ میرسد تعیین خواهد شد. تبصره ۵
- در مورد درجه داران خلبان و فنی نیروی هوایی مقررات این قانون جانشین مقررات ماده ۲۹ قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی و سایر مقررات مربوط به افسریاران خواهد بود. قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و پنج تبصره است در جلسه پنجشنبه بیست و پنجم آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس شورای ملی رسید. نایب رئیس مجلس شورای ملی - دکتر موسی عمید قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸/۱۰/۱۵ به تصویب مجلس سنا رسیده است.