متن قانون
ماده اول
- از عایدات خالص طواحینی که در اراضی اربابی واقع شده و با آب خالصه کار میکند یک عشر بابت حق‌الماء دریافت میشود. ماده دوم
- از عایدات خلاص طواحینی که در اراضی خالصه بنا شده و با آب اربابی گردش میکند یک عشر بابت حق‌الارض دریافت میشود. ماده سوم
- از عایدات خالص طواحینی که در اراضی خالصه بنا شده و با آب خالصه کار میکند یکعشر بابت حق‌الارض و یک عشر بابت حق‌الماء دریافت میشود. ماده چهارم
- در مواردی که دولت مالک تمام آب یا اراضی طاحونه نباشد به نسبت سهمی‌که مالک است حق‌الارض و حق‌الماء مطابق مواد فوق دریافت میشود. ماده پنجم
- عایدات خالص عبارت است از کلیّه عایدات طاحونه پس از وضع صدی چهل۴۰% از بابت مخارج از هر قبیل. ماده ششم
- مقصود از آب و زمین خالصه که در مواد فوق ذکر شده است آب و زمینی است که در تصرف دولت باشد و خالصجات انتقالی را که در‌حکم املاک اربابی است و همچنین طاحونه‌هائی را که با آب نهرهای اربابی منشقه از رودخانه‌ها کار میکند شامل نمیشود. ماده هفتم
- وزیر مالیه مامور اجرای این قانون است. این قانون که مشتمل بر ۷ ماده است در جلسه ۳۰ جوزای ۱۳۰۱ شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی موتمن الملک