قانون تفسیر رسیدگی به اعتراضات اراضی کشت موقت

موضوع استفساریه: نظر به اینکه عبارت قسمت اخیر تبصره (۱) الحاقی به قانون نحوه رسیدگی و اتخاذ تصمیم مجدّد نسبت به تصمیمات و آراء هیاتهای واگذاری زمین و ستاد مرکزی در مورد اراضی کشت موقت که مورد نقض دیوان عدالت اداری واقع شده یا بشود، مصوب ۱۳۷۵/۱۰/۲۷ مجمع تشخیص مصلحت نظام، دائر بر اینکه دیوان عدالت اداری حداکثر ظرف مدت دو سال و هیاتهای تجدیدنظر ظرف مدت سه سال مکلفند نسبت به شکایات و اعتراضات رسیدگی و رای نهایی صادر نمایند، از حیث اینکه مهلت‌های تعیین شده صرفاً به منظور تسریع در امر رسیدگی بوده و در صورتی که به هر علت پرونده‌های مطروحه در مهلت‌های مقرر منجر به صدور رای و تعیین تکلیف قطعی نگردیده، ادامه رسیدگی و صدور رای بلامانع می‌باشد یا اینکه با انقضاء مهلت‌های تعیین شده دیوان عدالت اداری و هیاتهای تجدیدنظر دیگر مجاز به ادامه رسیدگی و تعیین تکلیف پرونده‌های مطروحه نمی‌باشند، دارای ابهام بوده و نظریه‌های مختلف و متفاوتی در این زمینه وجود دارد که نتیجتاً موجب بلاتکلیفی و وقفه در کار گردیده است. علی هذا، با اعلام مراتب فوق خواهشمند است نظریه تفسیری مجمع تشخیص مصلحت نظام را در این خصوص اعلام فرمایند. نظریه مجمع تشخیص مصلحت نظام: ماده واحده: مدتهای تعیین شده برای رسیدگی و صدور رای نهایی در مصوبه مورخ ۱۳۷۵/۱۰/۲۷ مجمع تشخیص مصلحت نظام، صرفاً به منظور تسریع در انجام کار بوده و دیوان عدالت اداری و هیاتهای تجدیدنظر، موضوع مصوبه مذکور، مکلفند در اسرع وقت نسبت به رسیدگی و صدور رای نهایی و مختومه شدن کلیه شکایات واصله مربوط به پرونده‌های متشکله در مهلت یک ساله اعتراض اقدام نمایند. مصوبه فوق مشتمل بر ماده واحده در تاریخ سی ام بهمن ماه یکهزارو سیصد و هفتاد و هشت به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی - علی اکبر ناطق نوری