متن قانون
ماده ۱
- به منظور نظارت و هدایت امور مربوط بوسائل ارتباطات جمعی در جهت تامین مصالح ملی و شناساندن بیشتر پیشرفتها و تحولات وتمدن کشور بجهانیان و اشاعه و تحکیم مبانی ارزشهای ملی در شئون سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و بالا بردن سطح دانش و بینش عمومی و آمادهسازی جامعه ایرانی برای قبول مسئولیتهای فردی و جمعی بیشتر و نیز توسعه صنعت جهانگردی وزارت اطلاعات و جهانگردی با وظایف زیرتشکیل میشود: الف
- ایجاد انگیزهها و گرایشهای لازم در مردم برای پذیرفتن روشهای جدید و مشارکت در برنامههای توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور. ب
- تهیه و اجرای برنامههای انتشاراتی و آگاهسازی مردم کشور از رویدادهای ایران و جهان در سطح ملی و پخش و نشر و انعکاس اخبار و پیشرفتهای ایران در سطح بینالمللی. ج
- مطالعه درباره نحوه استفاده از وسائل ارتباط جمعی به منظور تبادل اطلاعات، افکار و فرهنگ در سطوح ملی و جهانی با همکاری سایر وزارتخانهها و موسسات مربوط. د
- اشاعه و شناساندن تمدن و فرهنگ ملی بمردم کشور و جهانیان از طریق وسائل ارتباط جمعی با همکاری وزارت فرهنگ و هنر. ه
- تمرکز اخبار و اطلاعات مربوط به پیشرفت برنامهها و فعالیتهای وزارتخانهها و موسسات دولتی به منظور پخش و نشر در وسائل ارتباط جمعی و تصویب و نظارت در اجرای برنامههای انتشاراتی و اطلاعاتی آنها. و
- اجرای قانون مطبوعات. ز
- تقویت و بالا بردن سطح مطبوعات و صنعت نشر به صورتی که نقش آگاهکننده و فرهنگی خود را انجام دهد. ح
- اجازه تاسیس و نظارت بر نحوه کار و فعالیت کانونهای آگهی و تبلیغاتی، چاپخانهها و موسسات تکثیر و گراورسازیها و نظارت بر کیفیت و صحیح بودن محتوای آگهیها. ط
- اجازه تاسیس موسسات خبری و نمایندگی خبرگزاریها و کانونهای آگهی خارجی در ایران. ی
- همکاری با وزارت فرهنگ و هنر در نظارت بر امور مربوط به سینما و فیلم و نمایش. ک
- تهیه و تدوین و توزیع فیلمهای مستند خبری. ل
- تمرکز و توزیع و نشر و آگهی و رپرتاژهای وزارتخانهها و شهرداریها و سازمانها و بانکها و موسسات بیمه دولتی و شرکتهائی که اکثریت سهام آنها متعلق به دولت است در داخل و خارج کشور همچنین بررسی و تایید وجوهی که بر اساس تبصره بند سه ماده واحده راجع باصلاح آییننامه نصاب هزینههای قابل قبول مصوب ۲۹ر۸ر۱۳۵۱ کمیسیون دارائی مجلس شورای ملی بمصرف مطبوعات رسیده است. م
- سنجش میزان آگاهی و نظرات عمومی مردم نسبت به برنامهها و مسائل جاری مملکت. ن
- تحقیق درباره اثرات وسائل ارتباط جمعی و سنجش میزان تاثیر گفتار، تصویر و متون چاپ شده در افکار عمومی. س
- برنامهریزی، ایجاد، احیاء، اصلاح و یا تکمیل تاسیسات پذیرائی، اقامتی و تفریحی عمومی کشور و مجتمعهای جهانگردی از طریق سرمایهگذاری مستقیم و یا اعطای وام به سرمایهگذاران بخش خصوصی و یا مشارکت با آنها و یا با سازمانهای دولتی و شهرداریها و صدور اجازه نظارت در تاسیس و اداره و درجهبندی این قبیل تاسیسات با همکاری سازمانهای مربوط. ع
- تهیه آییننامه و تنظیم ضوابط ناظر بر تاسیس و فعالیت کلیه خدمات پیوسته و وابسته به صنعت جهانگردی. ف
- تاسیس و اداره موسسات آموزشی لازم به منظور آموزش افراد مجرب در رشتههای مختلف اطلاعات و صنعت جهانگردی حسب مورد با همکاری وزارتخانهها و سازمانهای مربوط. ض
- عضویت در سازمانهای جهانگردی و خبری بینالمللی و منطقهای و شرکت در کنفرانسها و مجامع بینالمللی مربوط. ق
- برگزاری مراسم و جشنوارههای خاص و ترتیب دادن نمایشگاههای عکس و تصویر در داخل و خارج کشور به منظور عرضه اطلاعات و نمایش پیشرفتها و جاذبههای توریستی کشور. ر
- ایجاد ادارات و دفاتر اطلاعات و جهانگردی در داخل و خارج کشور به منظور شناساندن پیشرفتهای کشور و تشویق جهانگردان بمشاهده آثار باستانی و جاذبههای توریستی ایران و فراهم کردن تسهیلات لازم در امور مربوط به جهانگردی. ش
- صدور اجازه تاسیس و نظارت بر نحوه فعالیت موسسات جهانگردی و سایر موسسات خصوصی که در امور مربوط به صنعت جهانگردی فعالیت دارند با همکاری سازمانهای ذیربط. ت
- گردآوری و طبقهبندی کلیه اطلاعات: اخبار، تصاویر، مدارک، فیلم، کتاب و سایر انتشارات مربوط بایران به منظور تشکیل مرکز اطلاعات واسناد و ماشینی کردن خدمات این مرکز به منظور تهیه و نشر و پخش مجموعههای آماری و اطلاعاتی مستند و انواع انتشارات جهانگردی. ماده ۲
- به منظور کمک به پیشبرد هدفهای مذکور در ماده یک و تمرکز امور توسعه و ایجاد خانههای ایران در خارج از کشور، مرکز خانههای ایران وابسته به وزارت اطلاعات و جهانگردی تشکیل میگردد که به صورت شرکت سهامی اداره خواهد شد. کلیه اموال، دارائی، دیون و تعهدات خانههای موجود نیز عیناً بآن شرکت منتقل میگردد. ماده ۳
- به منظور تعیین و ترسیم و نظارت بر سیاست اطلاعاتی و جهانگردی کشور و نحوه گردش کار مرکز خانههای ایران شورائی به نام ‹‹شورای عالی اطلاعات و جهانگردی›› تشکیل میگردد. تبصره
- اساسنامه مربوط بوظایف و اختیارات شورای عالی اطلاعات و جهانگردی با تصویب کمیسیونهای مربوط مجلسین بمورد اجرا گذارده میشود. ماده ۴
- وزارت اطلاعات و جهانگردی مجاز است با تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور و با تصویب هیات وزیران برای توسعه و اجرای خدمات مطبوعاتی و انتشاراتی و خبری و پژوهشی و انجام امور مربوط به صنعت جهانگردی سازمان یا شرکتهائی طبق اصول بازرگانی تشکیل دهد ویا با سایر موسسات دولتی و غیر دولتی اعم از داخلی و خارجی مشارکت نماید. تبصره
- ارکان تشکیلدهنده هر یک از شرکتها، سازمانها و موسسات وابسته به وزارت اطلاعات و جهانگردی همچنین مرکز خانههای ایران و تعیین میزان سرمایه، نحوه تامین منابع مالی، چگونگی تاسیس شعب در کشورهای خارجی و نحوه مشارکت آنها با موسسات و شرکتهای دولتی و یا بخش خصوصی اعم از داخلی و خارجی همچنین تعیین حدود وظایف و فعالیتها و مقررات مالی و معاملاتی و اداری و استخدامی مربوط بآنها طبق اساسنامههائی صورت خواهد گرفت که توسط وزارت اطلاعات و جهانگردی تنظیم گردیده و پس از تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور به تصویب کمیسیونهای مربوط مجلسین رسیده باشد. ماده ۵
- از تاریخ تصویب این قانون کلیه قوانین و مقرراتی که با این قانون مغایرت دارد لغو میشود و وزارت اطلاعات و جهانگردی جانشین وزارت اطلاعات و سازمان جلب سیاحان خواهد شد و کلیه کارکنان و بودجه و دارائی و دیون و تعهدات دو دستگاه مذکور و سازمانها و شرکتهای وابسته همچنین کلیه اختیارات و مسئولیتهای قانونی وزیر و وزارت اطلاعات، سرپرست و سازمان جلب سیاحان و مدیران سازمانها و شرکتهای وابسته بآنها به ترتیب بوزیر و وزارت اطلاعات و جهانگردی و مدیران سازمانها و شرکتهای وابسته باین وزارت منتقل میشود. ماده ۶
- آییننامههای اجرایی این قانون از طرف وزارت اطلاعات و جهانگردی تهیه و پس از تصویب هیات وزیران قابل اجرا خواهد بود. تا زمانیکه آییننامههای مربوط به تصویب نرسیده است، مقررات و آییننامههای کنونی وزارت اطلاعات و سازمان جلب سیاهان لازمالاجرا است. ماده ۷
- سازمان تفصیلی وزارت اطلاعات و جهانگردی بر اساس قانون استخدام کشوری بتایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور خواهد رسید و تا زمانی که بتایید نرسیده است سازمان تفصیلی مصوب وزارت اطلاعات و سازمان جلب سیاحان معتبر است. ماده ۸
- دولت مامور اجرای این قانون است. قانون فوق مشتمل بر هشت ماده و دو تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یکشنبه ۲۶ خرداد ماه ۱۳۵۳، در جلسه فوقالعاده روزدوشنبه سوم تیر ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس سنا رسید. رئیس مجلس سنا - جعفر شریفامامی