متن قانون
ماده ۱
- وزارت کشور مجاز است برای تامین نیازمندیهای شهربانی کل کشور بخصوص مامورین انتظامی دانشکده افسری شهربانی تاسیس نماید. ماده ۲
- به هر یک از دانشجویان دانشکده مزبور در دوره تحصیلی در حدود بودجه مصوب شهربانی کل کشور طبق آیین‌نامه هزینه تحصیلی ماهیانه پرداخت میشود سایر هزینه‌های تحصیلی و غذا و لباس نیز به عهده دانشکده خواهد بود. ماده ۳
- داوطلبان دانشکده باید حداقل دارای گواهینامه کامل دبیرستان باشند. دوره تحصیل در دانشکده لااقل سه سال خواهد بود. ماده ۴
- فارغ التحصیلان دانشکده افسری شهربانی با پایه ۳ اداری بخدمت در شهربانی کل کشور پذیرفته خواهند شد و چنانچه کسانی با داشتن دانش نامه لیسانس وارد دانشکده شوند بعد از پایان تحصیل با رتبه ۴ اداری آغاز خدمت خواهند کرد. تبصره
- امور استخدامی و ارتقاء فارغ التحصیلان دانشکده به پایه‌های اداری تابع قوانین مربوطه خواهد بود. ماده ۵
- فارغ التحصیلانی که برای خدمت در قسمت‌های انتظامی اختصاص داده می‌شوند علاوه بر داشتن رتبه اداری بدرجه ستوان دوم شهربانی مفتخر می‌شوند. تبصره
- ترفیعات این افسران و سایر افسران شهربانی کل کشور از لحاظ نیل بدرجات بالاتر کماکان تابع قوانین و مقررات نیروهای مسلح شاهنشاهی خواهد بود. آیین نامه اجرایی این ماده را وزارتین جنگ و کشور با توجه به قانون ترفیعات نیروهای مسلح شاهنشاهی تنظیم و پس از تصویب کمیسیونهای کشور و نظام مجلسین به موقع اجرا خواهند گذاشت. ماده ۶
- داوطلبان ورود بدانشکده باید تعهد لااقل دوازده سال خدمت در شهربانی کل کشور نموده و تابع مقررات آن باشند در صورت تخلف علاوه بر تعقیب اداری دو برابر کلیه هزینه ایرا که به وسیله شهربانی کل در مدت تحصیل برای آنان صرف شده نقد و یکجا مسترد دارند. ماده ۷
- دانشجویان دانشکده افسری شهربانی در مدت تحصیل و با اجازه شهربانی وظایف مامورین انتظامی را قانوناً عهده دار شده و چنانچه فارغ التحصیل شده و مشغول خدمت گردند دوره تحصیل آنان جزو خدمت زیرپرچم محسوب میشود. ماده ۸
- اساسنامه و برنامه و شرایط خاص ورودی و امتحانات و شرایط معلمین دانشکده به تصویب شورای عالی فرهنگ میرسد و بفارغ التحصیلان دانشکده مزبور دانشنامه لیسانس داده میشود. ماده ۹
- قانون اجازه تاسیس آموزشگاه شهربانی مصوب ۱۱ اردیبهشت ۱۳۲۲ از تاریخ تصویب این قانون ملغی است. ماده ۱۰
- وزارتخانه‌های کشور و فرهنگ و جنگ مامور اجرای این قانون می‌باشند. قانون فوق که مشتمل بر ده ماده و دو تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه ۱ شنبه ششم تیرماه یک هزار و سیصد و سی و هشت به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت قانون بالا در جلسه ۱۳۳۸/۳/۲۹ به تصویب مجلس سنا رسیده است.