متن قانون
ماده ۱
- برای پرداخت حقوق انتظار خدمت سال ۱۳۰۷ مبلغ چهل هزار تومان اعتبار اضافی از محل منابع تعهد نشده و صرفه‌جوئیهای بودجه عمومی ۱۳۰۷ به وزارت مالیه داده میشود که محاسبه حقوق انتظار خدمت را بابت ۱۳۰۷ برای هر مدتی که اعتبار مزبور وفا نماید خاتمه دهد. ماده ۲
- ترتیب پرداخت حقوق انتظار خدمت از ابتدای ۱۳۰۸ ببعد مطابق مواد ۲۸ - ۲۹ قانون استخدام کشوری معمول و مقررات ماده ۲ قانون مصوب ۲۴ بهمن ۱۳۰۶ ملغی خواهد بود. ماده ۳
- کلیه مستخدمین کشوری و قضایی دولت و دوائر و موسسات مستقل اعم از مشغولین و غیر مشغولین وزارت خانها و ادارات و موسسات مستقل از تاریخ تصویب این قانون در ظرف سه ماه در داخله و شش ماه در خارجه باید مدارک و اسناد سابقه خدمت خود را به پرسنل وزارتخانها و ادارات و موسسات متبوعه تسلیم نمایند و رسید کتبی دریافت کنند و پس از انقضای موعد مقرره دیکر[دیگر] مدارک سابقه خدمت دارای‌اعتبار نخواهد بود. پرسنل‌های مذکوره در فوق مکلف هستند که در ظرف چهار ماه از تاریخ تسلیم مدارک و اسناد سابقه خدمت تعرفه مربوطه را تنظیم و پس از رسانیدن بامضای وزیر یا رئیس متبوع به وزارت مالیه تسلیم و رسید کتبی دریافت نمایند. در صورتی که در اسناد و مدارک نواقصی باشد که آن را قابل تصدیق ندانند مکلفند بلافاصله کتبا بصاحب آن مدارک اخطار کنند تا اگر ممکن است آن اسناد را قبل از انقضای ۴ ماه تکمیل نمایند. وزارت مالیه پس از انقضای هفت ماه برای داخله و ده ماه برای خارجه از تاریخ تصویب این قانون حق پذیرفتن هیچ نوع تعرفه خدمت را نخواهد داشت. این قانون که مشتمل بر سه ماده است در جلسه بیست و نهم اسفند ماه یک هزار و سیصد و هفت شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر