متن قانون
ماده واحده: به دولت اجازه داده می‌شود از ابنیه و اراضی متعلق بخود که مورد احتیاج نباشد به منظور ایجاد تاسیسات و استفاده به موسسات عام‌المنفعه - خیریه - درمانی - فرهنگی - آموزشی - ورزشی - امدادﻯ و اجتماعی که به صورت غیر انتفاعی اداره شوند بنا به پیشنهاد وزارت آبادانی و مسکن و تصویب هیات وزیران بدون اخذ بها واگذار نماید ابنیه و اراضی واگذار شده و مستحدثات در آن عیناً و منفعتاً تحت هیچ عنوان قابلیت انتقال بغیر ندارد. تبصره ۱ - مساحت زمین مورد تقاضا و مدت لازم برای ایجاد تاسیسات در آن به تشخیص وزارت آبادانی و مسکن باید متناسب با طرح مربوط باشد. تبصره ۲ - موسسه عام‌المنفعه تقاضاکننده زمین باید اعتبار لازم را براﻯ اجراﻯ طرح خود در اختیار داشته باشد. تبصره ۳ - در صورتی که ظرف مدت مقرر در تصویبنامه طرح مربوط اجرا نشود و یا بر خلاف منظوری که از واگذارﻯ آن بوده است مورد استفاده قرار گیرد ابنیه و اراضی و مستحدثات واقع در آن به دولت مسترد خواهد شد. تبصره ۴ - در صورت انحلال یا رفع نیاز موسسه تقاضاکننده ابنیه و اراضی و مستحدثات واقع در آن به دولت مسترد خواهد شد. تبصره ۵ - اراضی دولتی واقع در خارج از محدوده شهرها از شمول مقررات این قانون مستثنی است و در مورد واگذارﻯ آنها طبق قوانین و مقررات مربوط عمل خواهد شد. قانون فوق مشتمل بر یک ماده و پنج تبصره پس از تصویب مجلس شوراﻯ ملی در جلسه روز سه‌شنبه ۱۳۵۱.۱۰.۱۲ در جلسه روز دوشنبه شانزدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و یک شمسی به تصویب مجلس سنا رسید. رئیس مجلس سنا - جعفر شریف امامی