متن قانون
ماده اول
- از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۱۹ بیمارستانهای طهران ضمیمه دانشکده پزشکی میشود و دراین قانون هر جا دانشکده پزشکی نوشته میشود منظور دانشکده پزشکی و داروسازی و دندان سازی و بیمارستانهای ضمیمه آن میباشد. ماده دوم
- کلیه کارمندان فنی دانشکده پزشکی بسه دسته به شرح زیر تقسیم میشوند: الف - استادان و دانشیاران. ب - پزشکان بیمارستانهای ضمیمه دانشکده پزشکی. ج - دستیاران که انتخاب و استخدام آنها به موجب مقررات این قانون خواهد بود. فصل اول استادان و دانشیاران ماده سوم
- در دانشکده پزشکی پایه‌های استادی و دانشیاری بدینقرار است: از پایه ۱ تا ۶ دانشیاری و از پایه ۷ تا [پایه] ۱۰ استادی. ماده چهارم
- حقوق پایه یک دانشیاری در دانشکده پزشکی ماهیانه ۱۲۵۰ ریال است. ماده پنجم
- افزایش حقوق دانشیاران و استادان دانشکده پزشکی در پایه‌های ۱ تا ۸ یک هشتم حقوق پایه ماقبل و برای رسیدن به پایه‌های ۹ و ۱۰ یک پنجم حقوق ماقبل میباشد. ماده ششم
- حداقل مدت توقف در پایه‌های ۱ و ۲ و ۳ یک سال و در پایه‌های ۴ و ۵ و ۶ دو سال و در پایه‌های ۷ و ۸ و ۹ سه سال خواهد بود. ماده هفتم
- دانشکده پزشکی ۴۰ کرسی استادی به شرح زیر خواهد داشت: ۲۸ کرسی پزشکی - ۸ کرسی داروسازی ۴ کرسی دندانسازی. ماده هشتم
- دانشیارانیکه برای تصدی کرسی بدون استاد انتخاب میشوند دارای سمت استادی بوده و تفاوت حقوق پایه خود را تا حقوق پایه ۷ استادی از محلیکه تصدی نموده‌اند به نام حق مقام دریافت خواهند داشت. تبصره
- طرز انتخاب دانشیار برای تصدی کرسی استادی طبق آیین‌نامه خواهد بود که به تصویب شورای دانشکاه [دانشگاه] رسیده باشد. ماده نهم
- ترفیع از پایه ۶ بپایه ۷ یعنی از دانشیاری باستادی علاوه بر رعایت ماده ۶ منوط بخالی بودن کرسی استادی خواهد بود مگر در ۱۹رشته زیر که جنبه علمی و آزمایشگاهی دارند که بدون خالی بودن کرسی استادی و با رعایت سایر مقرراتاین قانون ممکن است از پایه ۶ به ۷ و بالاتر‌ترفیع یابند. کالبدشناسی، فیزیولوژی - شیمی - فیزیک - تشریح مرضی - میکروب‌شناسی - انگل‌شناسی - بهداشت - پزشکی قانونی - بافت‌شناسی - رویان‌شناسی - بیماریهای عمومی و آزمایشی و کرسیهای داروسازی. ماده دهم
- عده دانشیاران هر کرسی را شورای دانشکده پزشکی تعیین و به تصویب شورای دانشگاه خواهد رسانید ولی کلیه دانشیاران دانشکده پزشکی نباید از پنجاه تن تجاوز نماید. ماده یازدهم
- رئیس و معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندان سازی و بازرس کل بیمارستانها و بازرس داروئی از میان استادان انتخاب و باید در تمام اوقات رسمی اداری خدمت نمایند و یک چهارم حقوق را به عنوان فوق‌العاده دریافت خواهند نمود. تبصره ۱
- شورای دانشکده پزشکی یکنفر از استادان را برای ریاست دانشکده تعیین نموده و پس از تصویب رئیس دانشگاه طبق تبصره ۱ در‌ماده ۳ قانون تاسیس دانشکاه [دانشگاه] از طرف وزیر فرهنگ منصوب میشود. معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندانسازی و بازرس کل بیمارستانها و‌بازرس داروئی از طرف رئیس دانشکده تعیین و پس از تصویب رئیس دانشگاه بوزیر فرهنگ پیشنهاد میشوند. تبصره ۲
- رئیس و معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندان سازی و بازرس کل بیمارستانها و بازرس داروئی و استادان دانشکده پزشکی و‌روسای بخشهای بیمارستانها مجاز نیستند در وزارتخانه‌ها و ادارات و بنکاهها [بنگاهها] خدمت موظف قبول نمایند. تبصره ۳
- دانشیاران و پزشکان مشمولاین قانون میتوانند در وزارتخانه‌ها و ادارات دولتی و بنگاهها با موافقت دانشکده پزشکی و اجازه کتبی وزارت فرهنگ قبول خدمت نمایند مشروط بر اینکه کلیه حقوق آنها از حقوق پایه ۷ استادی تجاوز ننماید. تبصره ۴
- ساعت کار استادان و دانشیاران و پزشکان در دانشکده پزشکی نصف روز خواهد بود و علاوه بر ساعات مقرر موظف خواهند بود سایر‌تکالیف مربوط بدانشکده را طبق دستور رئیس دانشکده در موقع لزوم انجام دهند. تبصره ۵
- دانشیاران و استادان کرسیهای منظوره در ماده ۹ در صورتی که در تمام اوقات رسمی اداری مشغول خدمت شوند ممکنست تا میزان نصف حقوق ماخوذی خود را به عنوان فوق‌العاده دریافت نمایند و در این صورت حق داشتن پزشک خانه یا داروخانه و یا آزمایشکاه [آزمایشگاه] شخصی نخواهند داشت و در صورت تخلف طبق مقررات آیین‌نامه که در این باب به تصویب شورای دانشکاه [دانشگاه] خواهد رسید با آنها رفتار خواهد شد. فصل دوم پزشکان بیمارستانها ماده دوازدهم
- پزشکان بیمارستانهای ضمیمه دانشکده پزشکی به موجب آیین‌نامه که به تصویب شورای دانشکاه [دانشگاه] خواهد رسید انتخاب و استخدام میشوند و دارای ۱۰ پایه خواهند بود که بسه طبقه تقسیم میشوند: الف - رئیس درمانگاه از پایه ۱ تا ۴. ب - رئیس درمانگاه با حق آموزش و رئیس آزمایشکاه [آزمایشگاه] پایه ۵ و ۶. ج - رئیس بخش از پایه ۷ تا پایه ۱۰. ماده سیزدهم
- میزان حقوق و مدت توقف و ترفیع پزشکان بیمارستانها در هر یک از پایه‌های طبقات سه‌گانه مانند پایه‌های دانشیاری و استادی خواهد بود ولی ترفیع از طبقه یک به دو یا از طبقه ۲ به ۳ (ترفیع از پایه ۴ به ۵ و از پایه ۶ به ۷) علاوه بر خالی بودن محل طبق آیین‌نامه خواهد بود که از‌تصویب شورای دانشگاه خواهد گذشت. ماده چهارهم[چهاردهم]
- هر گاه یکی از پزشکان طبقه ۱ عهده‌دار یکی از محلهای طبقه ۲ و یا یکی از پزشکان طبقه ۲ عهده‌دار یکی از محلهای طبقه ۳ شود تفاوت حقوق پایه خود و پایه یک آن طبقه را به عنوان حق مقام دریافت خواهد داشت. تبصره
- پزشکان طبقات ۲ و ۳ بیمارستانهای ضمیمه نیز میتوانند در صورت خالی بودن کرسی اسنادی[استادی] انتخاب گردند و در این صورت طبق ماده ۸ با آنها رفتار خواهد شد مگر اینکه پایه او از پایه ۷ بالاتر باشد که در این صورت حقوق پایه خود را دریافت خواهند نمود. ماده پانزدهم
- علاوه بر استادان و دانشیاران و پزشگان [پزشکان] بیمارستانها ممکنست پزشگانی [پزشکانی] را به عنوان دستیار در دانشکده پزشکی استخدام نمود. ماده شانزدهم
- دستیاران طبق آیین‌نامه که به تصویب شورای دانشکده پزشکی و شورای دانشگاه رسیده باشد از بین پزشگان [پزشکان] فارغ‌التحصیل که خدمت‌نظام وظیفه را انجام داده باشند انتخاب و طبق قانون استخدام پزشگان [پزشکان] استخدام و ترفیع آنها طبق همان قانون به عمل خواهد آمد. ماده هفدهم
- مدت خدمت دستیاران در دانشکده پزشکی ۴ سال است که پس از دو سال اول ممکنست به سمت تصدی کارهای عملی و یا بالینی انتخاب شوند. ماده هجدهم
- دستیاران پس از ۲ یا ۴ سال خدمت در صورتی که بوجود آنها در دانشکده پزشکی احتیاج نباشد برای خدمات بهداری به وزارت کشور‌معرفی میشوند. تبصره
- ادامه خدمت دستیاران در دانشکده پزشکی پس از طی دوره خدمت ۴ ساله بر طبق مقرراتاین قانون و قانون دانشگاه خواهد بود. فصل چهارم
- مواد مخصوصه ماده نوزدهم
- وزارت فرهنگ می‌تواند استادان و دانشیاران و پزشگان [پزشکان] و دستیارانی را که رئیس دانشکده پزشگی [پزشکی] در سازمان دانشکده پزشگی [پزشکی] برای هر‌قسمتی پیشنهاد نموده و قبل از مهر ماه ۱۳۱۹ طبق ابلاغ وزارتی برای آن سمت تعیین شده‌اند بدان سمت منصوب و حکم لازم برای آنان صادر نماید. ماده بیستم
- پایه پزشگان [پزشکان] و داروسازان و دندان سازان مشمول ماده ۱۹ که دارای پایه‌های استادی و دانش یاری نباشند از روی حقوقی که در فروردین ماه۳۱۹ [۱۳۱۹] دریافت داشته‌اند باضافه یکی از وجوهی که به عنوان حق تدریس در دانشکده پزشگی [پزشکی] و یا حق تعلیم و یا دستمزد در بیمارستانها داده شده تعیین میگردد. ماده بیست و یکم
- در صورتی که مجموع حقوق و حق تدریس یا حق تعلیم و یا دستمزد از حقوق پایه تجاوز نمود پایه بالاتر و اگر از حقوق پایه ۱ کمتر‌باشد پایه ۱ و اگر از حقوق پایه ۱۰ تجاوز نمود پایه ۱۰ تشخیص و فقط حقوق این پایه قابل پرداخت است. تبصره ۱
- پایه‌هائیکه بر طبق ماده ۲۰ و ۲۱ تشخیص و تعیین میشود نباید از حداکثر پایه که برای هر دسته یا طبقه تعیین شده است تجاوز‌نماید. تبصره ۲
- دانشیاران دانشکده پزشکی که دارای پایه ۷ ببالا میباشند پایه دانشیاری آنها به همان پایه استادی تبدیل و پایه‌های استادی کمتر از پایه۷ به دانشیاری تبدیل میگردد. تبصره ۳
- مشمولین ماده ۱۴ قانون تاسیس دانشگاه و مشمولین تبصره ۲ ماده ۲۱ این قانون مدت توقف در پایه دانشیاری آنها برای ترفیع بپایه استادی بالاتر منظور خواهد گردید. ماده بیست و دوم
- از تاریخ اول مهر ماه ۱۳۱۹ حق تدریس در دانشکده پزشگی [پزشکی] بهیچ یک از کارمندان کشوری داده نخواهد شد. ماده بیست و سوم
- مشمولین این قانون اعم از کسانی که در سازمان نخستین دانشکده پزشگی [پزشکی] انتخاب و یا بعداً انتخاب می‌گردند مشمول ماده ۴ قانون استخدام پزشگان [پزشکان] نخواهد بود. ماده بیست چهارم[بیست و چهارم]
- هر یک از مواد قانون تاسیس دانشگاه که با مواد این قانون مغایرت دارد نسبت بدانشکده پزشگی [پزشکی] از درجه اعتبار ساقط و سایر مواد قانون دانشگاه بقوت خود باقی خواهد بود. ماده بیست و پنجم -این قانون از تاریخ اول مهر ماه ۱۳۱۹ به موقع اجراء گذاشته خواهد شد. این قانون که مشتمل بر بیست و پنج ماده است در جلسه ۱۲ آبانماه ۳۱۹ [۱۳۱۹] به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری