متن قانون
ماده واحده
- از تاریخ تصویب و لازم‌الاجرا شدن این قانون فصل سوم قانون گذرنامه مصوب ۱۰ اسفند ماه ۱۳۵۱ ملغی و مقررات زیر به عنوان فصل سوم این قانون جایگزین آن میگردد. ماده ۱۰ - برای شخصیتهای زیر گذرنامه سیاسی صادر میشود. ۱ - رهبر یا اعضاء شورای رهبری. ۲ - رئیس جمهور. ۳ - رئیس مجلس شورای اسلامی، نخست‌وزیر، اعضای شورای عالی قضایی، اعضای شورای نگهبان و وزراء دولت جمهوری اسلامی ایران. ۴ - نمایندگان مجلس شورای اسلامی و نمایندگان مجلس خبرگان. ۵ - دادستان کل انقلاب، رئیس بازرسی کل کشور، رئیس دیوان عدالت اداری، رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران و جانشین وی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و قائم مقام وی و رئیس کل بانک مرکزی. ۶ - معاونان نخست‌وزیر با موافقت نخست‌وزیر، معاونان وزراء با موافقت وزیر مربوطه، استانداران و شهردار مرکز با موافقت وزیر کشور و سرپرست بنیاد شهید و رئیس جمعیت هلال احمر. ۷ - فرماندهان نیروهای سه‌گانه زمینی، هوایی و دریائی و جانشینان فرماندهان نیروهای سه‌گانه. ۸ - رئیس شهربانی کل و فرمانده ژاندارمری جمهوری اسلامی ایران و سرپرست کمیته مرکزی انقلاب اسلامی. ۹ - کسانی که مستقیماً از طرف رهبر یا شورای رهبری، ریاست جمهوری و نخست‌وزیر به ماموریت‌های خاص اعزام میشوند. ۱۰ - اشخاصی که طبق تصویب هیات وزیران به نمایندگی از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران به ماموریت‌های ویژه اعزام میشوند. ۱۱ - سفرا و ماموران ثابت سیاسی و کنسولی و رمز و مخابرات و معاونین، مدیران کل و روسای ادارات وزارت امور خارجه و کسانی که با معرفی دولت عهده‌دار مقامی در موسسات و سازمانهای بین‌المللی میشوند با معرفی وزیر امور خارجه. ۱۲ - شخصیتهای عالیمقام علمی و فرهنگی با معرفی رئیس جمهور. ۱۳ - روسای جمهور سابق، نخست‌وزیران سابق و روسای سابق مجلس شورای اسلامی بعد از ۲۲/ ۱۱/ ۱۳۵۷ با موافقت وزیر امور خارجه. ۱۴ - پیک سیاسی و کسانی که به ماموریت موقت سیاسی اعزام میشوند، با موافقت وزیر امور خارجه. تبصره ۱ - همسران مشمولین بندهای ۱ و ۲ و ۳ این ماده میتوانند از گذرنامه سیاسی جداگانه استفاده نمایند. تبصره ۲ - نام همسران افراد موصوف در بندهای ۴ تا ۱۴ این ماده در صورتی که همراه دارنده گذرنامه باشند به تقاضای دارنده گذرنامه در گذرنامه سیاسی ثبت و از همان گذرنامه استفاده خواهند نمود و تفکیک گذرنامه و صدور گذرنامه سیاسی جهت آنان با موافقت وزیر امور خارجه امکان پذیر‌خواهد بود. تبصره ۳ - نام فرزندان کمتر از ۱۸ سال مشمولین این ماده در صورتی که همراه دارنده گذرنامه باشند، به تقاضای دارنده در گذرنامه سیاسی ثبت و از همان گذرنامه استفاده خواهند نمود و در صورت نیاز به تفکیک پس از استعلام از وزارت امور خارجه و در صورت موافقت طبق مقررات این قانون برای آنها گذرنامه عادی صادر خواهد شد. ماده ۱۱ - برای اشخاص زیر گذرنامه خدمت صادر میگردد. ۱ - اشخاصی که به عنوان همراه با رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبری به خارج از کشور مسافرت مینمایند. ۲ - اشخاصی که به عنوان همراه در ارتباط با ماموریت با ریاست جمهور یا نخست‌وزیر به خارج از کشور مسافرت مینمایند با معرفی مقام مربوطه. ۳ - اشخاصی که به موجب تصویبنامه هیات وزیران برای انجام ماموریت به خارج از کشور اعزام میشوند، با معرفی دفتر نخست‌وزیر. ۴ - کارمندان وزارتخانه‌ها و سازمانها و ارگانهای وابسته به دولت و ارگانهای نظامی که به خارج از کشور اعزام میگردند با معرفی وزیر مربوطه و ذکر‌علت ماموریت. ۵ - ماموران اداری و فنی وزارت امور خارجه و همسران آنها با موافقت وزیر امور خارجه. تبصره ۱ - نام همسر و فرزندان کمتر از ۱۸ سال مشمولین این ماده در صورتی که همراه دارنده گذرنامه باشند به تقاضای دارنده گذرنامه خدمت در همان گذرنامه ثبت میشود. تبصره ۲ - نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج نمیتوانند برای همسر و فرزندان همراه، گذرنامه خدمت جداگانه صادر نمایند ولی در صورت نیاز به تفکیک پس از استعلام از وزارت امور خارجه و در صورت موافقت طبق مقررات این قانون برای آنها گذرنامه عادی صادر خواهد شد. ماده ۱۲ - صدور گذرنامه سیاسی و خدمت به عهده وزارت امور خارجه است. ماده ۱۳ - مدت اعتبار گذرنامه سیاسی و خدمت یک سال است مگر در مورد ماموران ثابت دولت در نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور که اعتبار گذرنامه تا خاتمه مدت ماموریت آنان خواهد بود. تبصره ۱ - تمدید مدت گذرنامه‌های سیاسی و خدمت طبق مقررات این قانون با موافقت وزارت امور خارجه در مرکز توسط اداره گذرنامه و روادید و در‌خارج از کشور توسط نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران انجام خواهد شد. تبصره ۲ - کلیه دارندگان گذرنامه‌های سیاسی و خدمت در موقع ورود به کشور باید گذرنامه خود را به وزارت امور خارجه تحویل دهند. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه روز سه شنبه سی و یکم خرداد ماه یکهزار و سیصد و شصت و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۵/ ۴/ ۱۳۶۲ به تایید شورای نگهبان رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی