متن قانون
ماده ۱
- برای دایر کردن هر ایستگاه ارتباط رادیوئی اختصاصی و یا غیرحرفه‌ای باید قبلاً از وزارت پست و تلگراف و تلفن پروانه دریافت شود. تبصره
- ایستگاه ارتباط رادیوئی عبارت است از یک یا چند فرستنده و گیرنده و ادوات مربوطه که برای ارتباط رادیوئی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ماده ۲
- کسانی میتوانند به عملیات رادیوئی غیرحرفه‌ای اشتغال ورزند که از وزارت پست و تلگراف و تلفن گواهی نامه مخصوص اخذ نمایند. تبصره
- ارتباط رادیوئی غیرحرفه‌ای نوعی ارتباط رادیوئی است که به منظور خودآموزی علمی و عملی و بررسیهای فنی بین افراد مجاز برقرار میگردد. استفاده کننده از ارتباط رادیوئی غیرحرفه‌ای کسی است که بخاطر علاقه و ذوق شخصی به منظورهای فوق بدون هیچگونه نظر انتفاعی و یا سیاسی به برقراری این نوع ارتباط مبادرت مینماید. ماده ۳ (اصلاحی ۱۳۶۰/۱۲/۰۹)
- از دارندگان پروانه که بهره‌برداری می‌نمایند ماهانه مبلغی به عنوان حق استفاده دریافت می‌شود که میزان آن به پیشنهاد وزارت پست و تلگراف و تلفن به تصویب هیات وزیران خواهد رسید. سازمانهای دولتی و استفاده کنندگان از بیسیمهای اختصاصی و غیرحرفه‌ای (آماتوری) مشمول مقررات این ماده هستند و موارد معافیت از پرداخت حق استفاده مذکور موکول به تصویب هیات وزیران خواهد بود. تبصره ۱
- نماینده انحصاری کارخانه‌های خارجی سازنده دستگاههای فرستنده بی سیم و یا سازندگان داخلی میتوانند برای نمایش دادن طرز کار دستگاهها به شرط رعایت مقررات منظور در آیین‌نامه با هر نوع دستگاه یک ارتباط آزمایشی که جنبه بهره‌برداری نداشته باشد برقرار و از پرداخت ماهانه مقرر در این ماده معاف باشند. تبصره ۲
- مقاطعه کاران و موسساتی که طرف قرارداد با سازمانهای دولتی باشند باید پروانه تحصیل کنند و مانند سایر دارندگان پروانه حق استفاده مقرر را پرداخت نمایند. تبصره ۳
- تاریخ شروع بهره‌برداری از ایستگاه پانزده روز پس از صدور اجازه ترخیص از گمرک و یا تحویل از کارخانه سازنده به خریدار (با اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن) محسوب خواهد شد به استثناء مواردی که دارندگان پروانه تاریخ دیگری را قبلاً به وزارت پست و تلگراف و تلفن اطلاع داده باشند. ماده ۴
- در مورد ضروری وزارت پست و تلگراف و تلفن مجاز است با تصویب هیات دولت تمام یا قسمتی از مزایای گواهینامه و یا پروانه ایستگاه را در تمام کشور و یا بعضی مناطق برای مدت معینی لغو نماید و در این مورد مراتب از طریق اعلان عمومی به اطلاع دارندگان گواهی نامه و یا پروانه ایستگاه رسانده خواهد شد. ماده ۵
- در صورت تخلف از مقررات و قوانین مربوط و یا از مشخصات و شرایط و خصوصیات مندرج در پروانه بتشخیص کمیسیون فنی سه نفری که در آیین‌نامه پیش‌بینی خواهد شد وزارت پست و تلگراف و تلفن میتواند بر حسب مورد از کار ایستگاه جلوگیری و پروانه مربوط را لغو کند و یا استفاده از گواهینامه را موقوف سازد. ماده ۶
- وارد کردن دستگاههای فرستنده بی سیم به کشور و خارج کردن آنها از کشور و همچنین ساختن یا واگذاری و هر نوع انتقال مالکیت دستگاه فرستنده بی سیم موکول باجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن خواهد بود. ماده ۷
- وزارت پست و تلگراف و تلفن کلیه دستگاههای فرستنده بی سیم را که فاقد پروانه استفاده هستند و همچنین دستگاههائی را که مدت اعتبار پروانه آنها منقضی و یا پروانه آنها به طور موقت لغو شده است برای جلوگیری از کار آنها تا صدور یا تجدید پروانه ممهور بسرب خواهد نمود. ماده ۸
- در مواردی که مصالح امنیتی کشور ایجاب نماید وزارت پست و تلگراف و تلفن میتواند با تصویبنامه هیات دولت دستور توقف کار هر ایستگاه فرستنده بی سیم را صادر نماید. ماده ۹
- به منظور مراقبت در حسن اجرای مقررات این قانون و آیین‌نامه آن مامورین مجاز وزارت پست و تلگراف و تلفن با اجازه دادستان میتوانند هر موقع دستگاهها را در محل کار و یا هر محل دیگری با رعایت مقررات مربوط مورد بازرسی قرار دهند. ماده ۱۰ (اصلاحی ۱۳۹۹/۱۱/۰۸)
- اشخاص زیر به حبس تادیبی از یک تا شش ماه یا به پرداخت غرامت از ۱۵/۰۰۰/۰۰۰ تا ۶۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال محکوم میشوند. ۱ - هر کس بدون پروانه ایستگاه رادیوئی تاسیس نماید. ۲ - هر کس بدون اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن دستگاه فرستنده وارد کشور یا از آن خارج نماید یا آن را در داخل کشور بسازد یا دستگاه فرستنده را مورد خرید و فروش قرار دهد. ۳ - هر کس با ایستگاه غیر مجاز عالماً عامداً ارتباط رادیوئی برقرار نماید. ۴ - هر کس پس از لغو پروانه و گواهی نامه و اخطار رسمی وزارت پست و تلگراف و تلفن به عملیات خود ادامه دهد. ۵ - هر کس از دستور صادر وزارت پست و تلگراف و تلفن موضوع ماده ۸ این قانون تخلف نماید. تبصره
- در موارد مندرج در این ماده در صورت تکرار جرم دستگاه فرستنده نیز بنفع دولت ضبط خواهد شد. ماده ۱۱ (اصلاحی ۱۳۹۹/۱۱/۰۸)
- اشخاص زیر به پرداخت غرامت از ۵/۰۰۰/۰۰۰ تا ۵۰/۰۰۰/۰۰۰ محکوم میشوند: ۱- هر کس ایستگاه دیگری را بدون موافقت وزارت پست و تلگراف و تلفن مورد استفاده قرار دهد. ۲- هر کس در ایستگاه بدون پروانه عالماً و عامداً مخابره رادیوئی انجام دهد. ۳- هر کس از طول موجهای غیر مجاز یا ثبت نشده در دفاتر وزارت پست و تلگراف و تلفن استفاده نماید. ۴- هر کس بدون گواهینامه به عملیات رادیوئی غیرحرفه‌ای اشتغال ورزد یا با علم و اطلاع با افراد بدون گواهینامه ارتباط رادیوئی بگیرد و یا به اشخاص بدون گواهی نامه اجازه کار در ایستگاه بدهد. ۵- هر کس از مقررات و قوانین رادیوئی و یا مشخصات و شرایط و خصوصیات مندرج در پروانه ایستگاه تخلف کند. ۶- هر کس عمداً دفتر گزارش کار ایستگاه را بر خلاف ترتیب مقرر وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم کند و یا تمام یا قسمتی از عملیات خود را در دفتر ثبت ننماید. ۷- هر کس پیام رادیوئی مربوط به اشخاص دیگر را دریافت نموده آن را مورد استفاده قرار دهد. ۸- هر کس با علامت شناسائی مربوط به دیگران خود و یا با ایستگاه خود را معرفی نماید. ۹- هر کس پس از انقضاء مدت اعتبار پروانه یا گواهی نامه بدون کسب اجازه مجدد به کار خود ادامه دهد. ماده ۱۲
- در صورتی که اعمال مذکور در این قانون مشمول مجازاتهای شدیدتری در سایر قوانین باشد مجازات شدیدتر اجراء خواهد شد. ماده ۱۳
- آیین‌نامه اجرایی مواد این قانون از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم و پس از تصویب هیات وزیران قابل اجرا است. ماده ۱۴
- دولت مامور اجرای این قانون است. قانون بالا مشتمل بر چهارده ماده و شش تبصره پس از تصویب مجلس سنا در تاریخ روز چهارشنبه پنجم بهمن ماه ۱۳۴۵ در جلسه روز سه شنبه بیست و پنجم بهمن ماه یکهزار و سیصد و چهل و پنج شمسی مورد تصویب مجلس شورای ملی قرار گرفت. رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی