متن قانون
ماده واحده
- مجلس شورای ملی عهدنامه مودت را که مشتمل بر ۵ ماده و در تاریخ دوم شهریور ماه ۱۳۰۸ بین دولتین ایران و حجاز و نجد و ملحقات آن امضا شده تصویب و اجازه مبادله نسخ صحه شده آن را به دولت میدهد. این قانون که مشتمل بر یک ماده و متن عهدنامه ضمیمه است در جلسه نوزدهم دی ماه یک هزار و سیصد و هشت شمسی به تصویب مجلس شورای‌ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر عهدنامه مودت بین مملکت ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران از یکطرف اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن از طرف دیکر[دیگر] نظر به اینکه بتاسیس روابط ودادیه بین مملکتین و تشیید مبانی آن مایل میباشند و‌معتقدند که ایجاد مناسبات مذکوره موجب پیشرفت و باعث رفاه و آسایش ملتین است بانعقاد عهدنامه مودت تصمیم نموده و برای این مقصود‌اختیارداران خود را معین نمودند. اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران جناب اشرف حاج مهدیقلیخان هدایت رئیس‌الوزراء اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن شیخ عبدالله الفضل و شیخ محمد عبدالرواف اختیارداران فوق پس از ارائه اعتبارنامه‌های خود که مطابق قاعده بود در موارد ذیل موافقت حاصل نمودند: ماده اول
- بین مملکت شاهنشاهی ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن و بین اتباع دولتین صلح خلل‌ناپذیر و دوستی صمیمانه دائمی برقرار خواهد‌بود و طرفین معظمین متعاهدین تمام مساعی خود را در ادامه و استحکام روابط مزبور مبذول خواهند داشت. ماده دوم
- نظر به اینکه طرفین معظمین متعاهدین مایل هستند و حق دارند که وزرای مختار و قنسول‌های خود را به ممالک یکدیگر اعزام نمایند لهذا موافقت نمودند که با نمایندکان[نمایندگان] هر یک از طرفین متعاهدین در مملکت طرف متعاهد دیکر[دیگر] به شرط معامله متقابله بر طبق قواعد و مرسوم حقوق عمومی بین‌المللی رفتار نمایند. ماده سوم
- هر یک از طرفین معظمین متعاهدین متعهد میشوند که اتباع طرف متعاهد دیگر را در مملکت خود از جمیع حقوق و مزایائیکه اتباع‌دولت کامله‌الوداد از آن بهره‌مند می‌گردند برخوردار سازند حکومت اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن متعهد میگردد که نسبت به حجاج‌ایرانی از هر حیث مثل سایر حجاجیکه به بیت‌الله‌الحرام میروند معامله و رفتار نموده و اجازه ندهند که نسبت بحجاج ایرانی در اداء مناسک حج و‌فرایض دینی آنها هیچ کونه[هیچ گونه] مشکلاتی ایجاد شود و نیز تعهد مینمایند که وسائل امنیت و آسایش و اطمینان آنها را فراهم نمایند. ماده چهارم
- طرفین معظمین متعاهدین مایل هستند که در موقع مناسب به تکمیل مذاکرات و عقد قراردادهای سیاسی و تجاری و اقتصادی و غیره‌اقدام نمایند. ماده پنجم
- این عهدنامه در چهار نسخه بعربی و فارسی بامضا رسیده و متن فارسی و عربی هر دو دارای رسمیت و اعتبار واحد خواهد بود. طهران به تاریخ ۲ شهریور ۱۳۰۸ - مطابق ۱۸ ربیع‌الاول ۱۳۴۸ محل امضا مهدیقلی محل امضا عبدالله الفضل محل امضا محمد عبدالرواف اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بین دولتین ایران و حجاز و نجد و ملحقات به شرح فوق در جلسه ۱۹ دی ماه ۱۳۰۸ شمسی داده شده است. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر