متن قانون
ماده اول
- مجلس شورای ملی ساختن خطوط آهن اصلی و مهمه مملکت را به دولت اجازه میدهد و دولت مکلف است پس از جلب متخصصین‌لازم و مطالعات کافی در فوائد اقتصادی و سیاسی و نظامی یک یا چند خط عمده که ساختن آنها را مقدم بر خطوط دیگر میداند نتیجه را به مجلس شورای ملی عرضه و تصویب مجلس را در انتخاب آن خطوط تحصیل نماید. ماده دوم
- دولت مکلف است پس از تهیه نقشه مقدماتی برای ساختن راه‌آهن ترتیبی را که نافع و به صرفه نزدیکتر میداند پس از تصویب مجلس شورای ملی به موقع اجرا بگذارد و مواد اولیه‌ای که برای ساختن راه‌آهن لازم است و تهیه آن در مملکت امکان دارد باید در خود ایران تهیه شود و‌کارخانه آهن‌آب کنی برای این کار در ایران از طرف دولت ایجاد شود. ماده سوم
- برای تهیه نقشه مقدماتی راه و نقشه ترتیب استخراج آهن و تاسیس کارخانه آهن‌آب‌کنی در ایران دولت مجاز است یک نفر متخصص آمریکائی و یک نفر متخصص آلمانی بلافاصله پس از تصویب این قانون وعده کافی مهندسین ایرانی استخدام نماید. تبصره
- حقوق دو نفر مستخدمین مزبور در ماده فوق در سال بیشتر از بیست و پنجهزار تومان و مدت استخدام آنها بیشتر از دو سال نخواهد بود. ماده چهارم
- برای حقوق و مخارج متخصصین و سایر مخارج نقشه‌برداری مبلغ دویست و پنجاه هزار تومان از محل عواید قند و چای به دولت اعتبار داده میشود. ماده پنجم
- وزارتین فوائد عامه و مالیه هر یک در حدود وظائف خود مامور اجرای این قانون هستند. این قانون که مشتمل بر پنج ماده است در جلسهء بیستم بهمن ماه یکهزار و سیصد و چهار شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - سید محمد تدین