متن قانون
ماده اول
- باداره کل فلاحت اجازه داده می‌شود که خدمت سه نفر کارگر متخصص چینی را که اجازه استخدام آن‌ها قبلا نیز از تصویب مجلس کذشته [گذشته] است برای مدت یک سال شمسی دیکر [دیگر] از تاریخ اول فروردین ماه ۱۳۱۱ ادامه داده و کنترات ان‌ها را تجدید نماید. ماده دوم
- اداره کل فلاحت محاز [مجاز] است مبلغ ۲۲۶۰ ریال اجرت ماهیانه کارکران [کارگران] مزبور را به ترتیب ذیل تقسیم: تنک خی‌شو امتحان‌کننده و مترجم مبلغ ۹۰۰ ریال ماهانه. شوتنک چی کارکر [کارگر] متخصص مبلغ ۶۸۰ ریال ماهانه. ایپ موچون کارکر [کارگر] متخصص مبلغ ۶۸۰ ریال ماهانه. و از محل بودجه مربوطه بموسسه چای لاهیجان در وجه آن‌ها بپردازد و نیز اجازه داده می‌شود که حقوق مستخدمین مزبور را از تاریخ انقضای قرارداد‌سابق (۹ اسفند ۱۳۱۰) الی آخر اسفند ماه ۱۳۱۰ که در بودجه گذشته اداره کل فلاحت منظور می‌باشد معادل میزانی که دریافت می‌داشته‌اند تامین‌و کارسازی دارد. ماده سوم
- در صورتی که کنترات مستخدمین مذکور در انقضاء مدت تجدید نشود پرداخت مبلغ دو هزار و پانصد ریال برای خرج معاودت بهر‌یک از آن‌ها تصویب می‌شود. ماده چهارم
- سایر شرایط استخدام کارگران مزبور بر طبق قانون ۲۳ عقرب ۱۳۰۱ راجع باستخدام اتباع خارجه تعیین و اداره کل فلاحت مجاز‌است کنترات آن‌ها را امضا نماید. این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه بیست و پنجم مرداد ماه یکهزار و سیصد و یازده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رئیس مجلس شورای ملی - دادگر