صورتجلسه طرح ویژه توسعه و عمران منطقه وفس و شرا

شورای عالی شهرسازی و معماری ایران سیزدهمین جلسه سال جاری در تاریخ ۱۳۸۳/۷/۲۷، طرح ویژه توسعه و عمران منطقه وفس و شرا، موضوع بند ۱۰ ماده ۱ مصوبه شماره ۲۳۳۴۶ /ت ۲۱۳ ه- مورخ ۱۳۷۳/۶/۱۲ هیات محترم وزیران را براساس صورتجلسه مورخ ۱۳۸۳/۷/۱۲ کمیته فنی۴ مورد بررسی قرار داد و مقرر نمود:

بطرح با اعمال نظرات استانداری همدان و رعایت طرح‌های بالادست و ناحیه ای در مطالعه و اعمال نظر کمیته فنی اصلاح و مجدداً به شورا ارائه شود.
شرح خدمات همسان برای سایر مطالعات طرح‌های ۱۰ گانه مناطق محروم (تعداد باقیمانده) موضوع مصوبه هیات محترم وزیران از سوی دفتر مناطق محروم تهیه و پس از بررسی کمیته فنی و تایید شورای شهرسازی و معماری در سایر طرح‌ها ملاک عمل قرار گیرند. ۱- کلیات: منطقه وفس و شراء از جمله مناطق ده گانه محروم موضوع مصوبه شماره ۲۳۳۴۶/ت ۲۱۳ ه- مورخ ۱۳۷۲/۶/۱۲ هیات وزیران می‌باشد که برای آن طرح توسعه و عمران تهیه و مقرر گردیده در شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به تصویب رسد. از سوی دیگر چهارمین طرح از طرح‌های مناطق محروم است که بررسی آن توسط این کمیته صورت گرفته است. در این خصوص موارد زیر قابل توجه می‌باشد: الف- طرح‌های مناطق محروم همانند این طرح شامل بخش‌هایی از دو یا چند استان می‌شوند که روند جمع‌آوری اطلاعات، ارائه پیشنهادات و بررسی و تصویب طرح را با مشکلاتی مواجه می‌سازد که پیشنهاد می‌شود برای رفع مشکلات فوق، شورای عالی در این خصوص تصمیم‌گیری نماید. ب- شرح خدمات این گونه طرح‌ها موردی تهیه شده که بعضاً نواقصی در محتوا و مقیاس مطالعات و نقشه‌های آنها قابل مشاهده است. به همین منظور پیشنهاد می‌شود تا مطالعات پایه به صورت شرح خدمات همسان تهیه و پس از تایید شورای عالی ملاک عمل قرار گیرد. طرح توسعه و عمران منطقه وفس و شراء: طرح فوق در ۴ جلسه مورد بررسی قرار گرفت که نتیجه بررسی‌ها به شرح زیر به استحضار شورای عالی می‌رسد: ۱
در مطالعات اقتصادی به کلیات پرداخته شده و سهم بخش‌های مختلف به وضوح بیان نشده، در بخش پیشنهادات تاثیر هر یک از فعالیت‌ها ارائه نگردیده است. ۲
پیش فرض‌های مطالعات جمعیتی در طرح صحیح نمی‌باشد (نرخ رشد جمعیت طبق نتایج سرشماری منفی بوده است.) حال آنکه مشاور نرخ رشد ۷۵% خانه بهداشت در یک دوره ۷ ساله را برای پیش‌بینی جمعیت ملاک عمل قرار داده‌اند که قابل قبول و منطقی نیست و برنامه‌های پیشنهادی فقط برای یک دوره ۵ ساله ارائه شده است. ۳
تاثیر برنامه‌های پیشنهادی ۵ ساله در پراکنش جمعیت و کلاً در برآورد جمعیت دیده نشده است. ۴
در پیشنهادات طرح از جمله مدیریت روستایی، بخش گردشگری و... فقط به برآورد مقدماتی ریالی اکتفا شده است. ۵
با وجودی که مطالعات وضع موجود و شناخت تنگنا‌ها و مشکلات بسیار خوب انجام شده است ولی بررسی قسمت دوم و سوم شرح خدمات (تبیین اهداف و سیاست‌های کلی و تهیه طرحها و برنامه‌های عملیاتی) گویای نواقص جدی در طرح می‌باشد. در قسمت دوم طرح می‌باید به بررسی الگوهای برنامه‌ریزی و تعیین نقش جایگاه منطقه در سطح فرامنطقه، تبیین اهداف و استراتژی‌های کلان توسعه بخش‌های اقتصادی و بخش‌های فیزیکی و زیربنایی می‌گردید که اقدامی در این خصوص به عمل نیامده است. در قسمت سوم نیز سازگاری خاصی بین طرح‌ها و برنامه‌های مطالعاتی برای رفع محرومیت منطقه مشاهده نمی‌گردد. ۶
مقیاس نقشه‌های ارائه شده ۱۰۰۰۰۰:۱ که با توجه به اجرایی بودن اینگونه طرح‌ها، ارائه پیشنهادات از دقت کافی برخوردار نخواهد بود. ۷
به رغم توجه طرح به روستاهای محروم و ناپایدار و آسیب پذیر منطقه و پیشنهاد انجام و تکمیل طرح‌های ساماندهی فضا و سکونت گاه‌های روستایی و تهیه طرح هادی برای روستاهای منطقه، ضروری است که سطح بندی خدماتی، ضوابط ارائه شده و برنامه‌های پیشنهادی در نقاط روستایی منطقه از ضوابط ملاک عمل دستگاه اجرایی ذیربط پیروی نماید.

بطرح با اعمال نظرات استانداری همدان و رعایت طرح‌های بالادست و ناحیه ای در مطالعه و اعمال نظر کمیته فنی اصلاح و مجدداً به شورا ارائه شود.
شرح خدمات همسان برای سایر مطالعات طرح‌های ۱۰ گانه مناطق محروم (تعداد باقیمانده) موضوع مصوبه هیات محترم وزیران از سوی دفتر مناطق محروم تهیه و پس از بررسی کمیته فنی و تایید شورای شهرسازی و معماری در سایر طرح‌ها ملاک عمل قرار گیرند. ۱- کلیات: منطقه وفس و شراء از جمله مناطق ده گانه محروم موضوع مصوبه شماره ۲۳۳۴۶/ت ۲۱۳ ه- مورخ ۱۳۷۲/۶/۱۲ هیات وزیران می‌باشد که برای آن طرح توسعه و عمران تهیه و مقرر گردیده در شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به تصویب رسد. از سوی دیگر چهارمین طرح از طرح‌های مناطق محروم است که بررسی آن توسط این کمیته صورت گرفته است. در این خصوص موارد زیر قابل توجه می‌باشد: الف- طرح‌های مناطق محروم همانند این طرح شامل بخش‌هایی از دو یا چند استان می‌شوند که روند جمع‌آوری اطلاعات، ارائه پیشنهادات و بررسی و تصویب طرح را با مشکلاتی مواجه می‌سازد که پیشنهاد می‌شود برای رفع مشکلات فوق، شورای عالی در این خصوص تصمیم‌گیری نماید. ب- شرح خدمات این گونه طرح‌ها موردی تهیه شده که بعضاً نواقصی در محتوا و مقیاس مطالعات و نقشه‌های آنها قابل مشاهده است. به همین منظور پیشنهاد می‌شود تا مطالعات پایه به صورت شرح خدمات همسان تهیه و پس از تایید شورای عالی ملاک عمل قرار گیرد. طرح توسعه و عمران منطقه وفس و شراء: طرح فوق در ۴ جلسه مورد بررسی قرار گرفت که نتیجه بررسی‌ها به شرح زیر به استحضار شورای عالی می‌رسد: ۱
در مطالعات اقتصادی به کلیات پرداخته شده و سهم بخش‌های مختلف به وضوح بیان نشده، در بخش پیشنهادات تاثیر هر یک از فعالیت‌ها ارائه نگردیده است. ۲
پیش فرض‌های مطالعات جمعیتی در طرح صحیح نمی‌باشد (نرخ رشد جمعیت طبق نتایج سرشماری منفی بوده است.) حال آنکه مشاور نرخ رشد ۷۵% خانه بهداشت در یک دوره ۷ ساله را برای پیش‌بینی جمعیت ملاک عمل قرار داده‌اند که قابل قبول و منطقی نیست و برنامه‌های پیشنهادی فقط برای یک دوره ۵ ساله ارائه شده است. ۳
تاثیر برنامه‌های پیشنهادی ۵ ساله در پراکنش جمعیت و کلاً در برآورد جمعیت دیده نشده است. ۴
در پیشنهادات طرح از جمله مدیریت روستایی، بخش گردشگری و... فقط به برآورد مقدماتی ریالی اکتفا شده است. ۵
با وجودی که مطالعات وضع موجود و شناخت تنگنا‌ها و مشکلات بسیار خوب انجام شده است ولی بررسی قسمت دوم و سوم شرح خدمات (تبیین اهداف و سیاست‌های کلی و تهیه طرحها و برنامه‌های عملیاتی) گویای نواقص جدی در طرح می‌باشد. در قسمت دوم طرح می‌باید به بررسی الگوهای برنامه‌ریزی و تعیین نقش جایگاه منطقه در سطح فرامنطقه، تبیین اهداف و استراتژی‌های کلان توسعه بخش‌های اقتصادی و بخش‌های فیزیکی و زیربنایی می‌گردید که اقدامی در این خصوص به عمل نیامده است. در قسمت سوم نیز سازگاری خاصی بین طرح‌ها و برنامه‌های مطالعاتی برای رفع محرومیت منطقه مشاهده نمی‌گردد. ۶
مقیاس نقشه‌های ارائه شده ۱۰۰۰۰۰:۱ که با توجه به اجرایی بودن اینگونه طرح‌ها، ارائه پیشنهادات از دقت کافی برخوردار نخواهد بود. ۷
به رغم توجه طرح به روستاهای محروم و ناپایدار و آسیب پذیر منطقه و پیشنهاد انجام و تکمیل طرح‌های ساماندهی فضا و سکونت گاه‌های روستایی و تهیه طرح هادی برای روستاهای منطقه، ضروری است که سطح بندی خدماتی، ضوابط ارائه شده و برنامه‌های پیشنهادی در نقاط روستایی منطقه از ضوابط ملاک عمل دستگاه اجرایی ذیربط پیروی نماید.